กขึ้น หากเกิดเรื่องไม่ชอบมาพากลขึ้นเมื่อใดก็จะพาเจียวเอ๋อร์ไปอยู่แคว้นสู่เสียเลย
หลังจากกินอาหารเย็นเสร็จอวิ๋นเจียวก็กลับห้องไปพักผ่อน เนื่องจากจองโรงเตี๊ยมไว้ทั้งหลัง พวกนางจึงเลือกห้องพักได้ตามใจชอบ ภายใต้การจัดการของจางหลิง ครอบครัวของอวิ๋นเจียวได้พักที่ห้องพักชั้นบนอย่างดีสองห้อง ฉู่อี้ยังจัดให้สาวใช้มาปรนนิบัติอวิ๋นเจียวและฟางซื่อโดยเฉพาะ
ห้องของฉู่อี้ก็อยู่ติดกับห้องของอวิ๋นเจียว หลังจากที่เขาพักผ่อนช่วงบ่ายแล้วก็พาจางหลิงและเซี่ยโหวออกไปข้างนอก
อวิ๋นเจียวหลับยาวจนถึงมื้ออาหารเย็นถึงได้ตื่นขึ้นมา ภายใต้การปรนนิบัติของโม่ซ่าน สาวใช้วัยสิบสามสิบสี่ปีที่ฉู่อี้จัดมาให้ นางก็ได้รับการดูแลให้ล้างหน้าและแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย
“คุณหนูเจ้าคะ นี่คือสัญญาขายตัวของบ่าว โปรดรับไว้ด้วยเจ้าค่ะ นับจากวันนี้เป็นต้นไปชีวิตของบ่าวจะเป็นคนของคุณหนู จะปกป้องคุณหนูด้วยชีวิตเจ้าค่ะ” เพิ่งจะแต่งตัวเสร็จโม่ซ่านก็คุกเข่าลงตรงหน้านาง หยิบสัญญาขายตัวออกมาจากอกเสื้อ ยกขึ้นเหนือหัวมอบให้กับอวิ๋นเจียว
“สัญญาขายตัวหรือ?”
“เจ้าค่ะ ท่านโหวมอบบ่าวให้เป็นของขวัญตอบแทนคุณหนูเจ้าค่ะ”
อวิ๋นเจียวเข้าใจในทันที คงจะเป็นเพราะเรื่องโรคระบาดเป็นแน่ เมื่อนึกถึงสินบนที่เขาได้รับมาจากนายอำเภอ อวิ๋นเจียวก็รับสัญญาขายตัว
