เป่าโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ องครักษ์อินทรีดำรีบถอยออกไป
ภายในโรงเตี๊ยม อวิ๋นฉี่เยว่กำลังรายงานเรื่องนี้กับอาจารย์หม่า “…ท่านอาจารย์ เรื่องคนตระกูลโหลวสายตรง ศิษย์ไร้ความสามารถ ไม่กล้าต่อกรกับผู้มีอิทธิพลในเมืองหลวง จึงได้แต่ซื้อตัวครอบครัวโหลวจวิ้นชิงที่เป็นญาติห่างๆ ของตระกูลโหลว และเป็นสหายของศิษย์กลับมาเท่านั้นขอรับ”
อาจารย์หม่าทานยาแล้ว ร่างกายจึงดีขึ้นมาก เขาถอนหายใจพลางกล่าวว่า “ลำบากเจ้าแล้ว เจ้าทำได้ดีมาก เรื่องที่เกิดขึ้นในตลาด ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่จับตามองอยู่ เจ้ามีบิดามารดาและพี่น้อง ไม่ควรเอาครอบครัวมาเสี่ยงอันตรายเพราะคนไม่เกี่ยวข้องเช่นนี้ การกระทำเช่นนี้ถือว่ารอบคอบแล้ว อีกสองวัน รอให้ข้าหายดีแล้ว พวกเราก็ออกเดินทางกลับหมู่บ้านไหวซู่กันเถิด”
อวิ๋นฉี่เยว่รับคำทันที “ขอรับ ท่านอาจารย์ ศิษย์จะรีบไปเตรียมตัว”
สองวันต่อมา อวิ๋นฉี่เยว่และอาจารย์หม่าก็ออกเดินทางกลับบ้านเกิด เนื่องจากมีคนรับใช้เพิ่มขึ้นมา บวกกับคนตระกูลโหลวจึงต้องจ้างรถม้าเพิ่มอีกสองคัน
ระหว่างทางผ่านเมืองเฟิ่งเสียง อวิ๋นฉี่เยว่จึงแวะพักอยู่หลายวันเพื่อจัดการเรื่องซื้อร้านค้า ส่วนอาจารย์หม่าก็ถือโอกาสไปเยี่ยมสหายเก่า หลังจากนั้นอาจารย์และศิษย์ก็ออกเดินทางกลับบ้าน
หมู่บ้านไหวซู่ อากาศแจ่มใส แสงแดดรำไร ครอบครัวขอ
