า ไม่นึกเลยว่าหลังจากกลับมาที่หมู่บ้านไหวซู่ชีวิตของพวกเราจะดีขึ้นทุกวันๆ ตอนที่อยู่ในเมืองหลวงเทียบไม่ได้เลยจริงๆ”
กล่าวจบก็เห็นว่าอวิ๋นเจียวมีท่าทางง่วงนอน ฟางซื่อจึงรีบเก็บโต๊ะน้ำชา จากนั้นก็ดึงโต๊ะเก้าอี้มาต่อกันเป็นเตียง “พวกเราแม่ลูกนอนพักกันสักหน่อยเถิด ยังอีกนานกว่าจะถึง”
อวิ๋นเจียวพยักหน้า แม้ในร่างนี้จะเป็นจิตวิญญาณของผู้ใหญ่ แต่ร่างกายยังคงเป็นเด็กจึงเหนื่อยง่าย ไม่นานอวิ๋นเจียวก็ผล็อยหลับไป ทว่านางหารู้ไม่ว่ามีรถม้าอีกคันหนึ่งกำลังตามมาอยู่ห่างๆ
จางหลิงควบม้าคุ้มกันอยู่ด้านนอก สารถีที่ขับรถม้าก็เป็นมือฉมัง ทุ่มเททักษะทั้งหมดเพื่อเร่งความเร็ว แต่ถึงกระนั้นก็ยังไล่ตามรถม้าของอวิ๋นเจียวไม่ทัน ทั้งยังทิ้งห่างไปเรื่อยๆ
สีหน้าของฉู่อี้ที่นั่งอยู่ในรถม้าก็ไม่สู้ดีนัก แม้ว่าภายในรถม้าจะตกแต่งอย่างสะดวกสบาย แต่ก็ทนแรงสั่นสะเทือนจากรถม้าไม่ไหว ยิ่งเร็วก็ยิ่งสั่นสะเทือนมากขึ้นเท่านั้น
“ยังตามไม่ทันอีกหรือ?”
สารถีทำหน้าขมขื่น “ท่านโหว มองไม่เห็นรถม้าของพวกเขาแล้วขอรับ”
ฉู่อี้: …
เขารู้ดีว่าฝีมือขององครักษ์ใต้บังคับบัญชาของเขานั้นไม่ธรรมดา และเขาก็รู้ดีว่าตอนนี้รถม้าของเขานั้นเร็วแค่ไหน แต่ก็ยังไล่ตามรถม้าของอวิ๋นเจียวไม่ทัน หรือว่ารถม้าของพวกเขาจะบินได้หรืออย่างไร?
“จางหลิง ส่งคนไป
