าต” เจี้ยนเฉิน ตอบกลับอย่างไร้อารมณ์
“อสนีบาต อสนีบาต มันมีความเร็วราวกับสายฟ้าจริง ๆ ” อันโดฟูพึมพำ เขาอยู่ในสภาพย่ำแย่ซึ่งทำให้เขาดูราวกับขอทาน เขาไม่ได้มีความยิ่งใหญ่ของขั้นเทพอีกต่อไป
แต่สีหน้าของอันโดฟูก็เปลี่ยนไปหลังจากนั้นไม่นาน เขามองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างเย็นชาพร้อมกับสีหน้าที่ดูดีขึ้นมาและพูดขึ้น “เจ้าฆ่าข้าไม่ได้ หากข้าตาย ข่าวเรื่องหยกของราชาเทพต้วนมู่จะกระจายออกไป มันจะกระจายไปทั่วแคว้นตงอันและมันอาจจะไปถึงแคว้นอื่น ๆ ในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน แคว้นตงอันของเราไม่ได้มีแค่เหนือเทพ แต่ในหมู่ 36 แคว้นของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนแล้วมีถึง 5 เมืองหลักที่มี นอกจากพวกนั้นแล้วก็ยังมีเหนือเทพมากมายในเมืองหลวงเช่นกัน หากพวกเขาได้รับข่าวนี้ไป พวกเขาคงต้องรีบมาทีนี่ หากข้าเก็บหยกนี้เป็นความลับ เจ้าก็ไม่อาจจะฆ่าข้าได้”
เจี้ยนเฉินแค่นเสียงเย็นชาออกมา เขาได้จ่อกระบี่หิมะบินเข้าไปที่หน้าผากของอันโดฟู และพูดขึ้นอย่างเย็นชาวว่า “ทำไมข้าต้องเชื่อเจ้า ? และแม้ว่าเจ้าจะเตรียมการเอาไว้แล้ว แต่ตราบใดที่ข่าวเรื่องการตายของเจ้าไม่รั่วไหลออกไป ข่าวของหยกนี้ก็ไม่มีทางไปถึงโลกภายนอกได้”
“เมื่อข้าตาย หยกที่ผูกมัดกับชีวิตข้าก็จะสลาย คนที่ข้าจัดเตรียมไว้ก็จะรู้ทุกอย่างแม้ว่าข่าวเรื่องข้าจะถูกปกปิดก็ตาม “ – อันโดฟู พูดขึ้น
“น้องเจี้ยนเฉิน อย่าพึ่งลงมือ ! ” เสียงของโม่หลิงดังขึ้นมาจากไกล ๆ ก
