เจียวเอ๋อร์อีก ข้าได้ยินเมื่อไหร่ข้าจะตบหน้านางทุกครั้ง!”
“ส่วนเรื่องเงินเลี้ยงดูของท่าน หากความสัมพันธ์ฉันท์พ่อลูกถูกทำลายจนหมดสิ้น ท่านคิดว่าข้ายังจะให้เงินท่านอีกหรือไม่?”
จากนั้นฟางซื่อก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ท่านพ่อ พวกเราแยกบ้านกันแล้ว อีกทั้งพวกเราก็ไม่ได้เอาทรัพย์สมบัติของตระกูลไปแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้นบ้านของท่านก็มีบุตรธิดา ไม่ควรให้ลูกชายที่แยกบ้านออกไปแล้วต้องมารับผิดชอบภาระในบ้านใหญ่ อีกอย่าง เจียวเอ๋อร์พูดถูก เถาซื่อบอกว่าพวกเราเป็นคนนอก เรื่องในบ้านของท่าน คนนอกอย่างพวกเราจะเข้าไปยุ่งได้อย่างไร”
ฟางซื่อเป็นลูกสะใภ้ ที่ผ่านมาไม่เคยเอ่ยแทรกเรื่องในบ้านแม้แต่น้อย แต่การกระทำของผู้เฒ่าอวิ๋นกับเถาซื่อมันเกินไปแล้ว พวกเขากล้าด่าทอเจียวเอ๋อร์ นางจึงไม่อาจทนต่อไปได้อีก
คำพูดของสองสามีภรรยาไม่เพียงแต่ทำให้ผู้เฒ่าอวิ๋นกับเถาซื่อหน้าชาเท่านั้น แม้แต่อวิ๋นโส่วกวงเองก็ยังตกใจจนตัวสั่น
“พี่ใหญ่ ลุกขึ้นเถิด พวกเรากลับกัน!” อวิ๋นโส่วจงพยุงอวิ๋นโส่วกวงให้ลุกขึ้นยืน แล้วเดินออกไปข้างนอก ส่วนอวิ๋นโส่วเย่ายังคงอยู่ที่เดิม
หลังจากที่คนของบ้านพี่ใหญ่และบ้านพี่รองออกไปหมดแล้ว อวิ๋นโส่วเย่าจึงเอ่ยปากเกลี้ยกล่อมบิดา “ท่านพ่อ เหตุใดท่านต้องทำเช่นนี้ด้วย พี่รองเป็นคนที่ปร
