ิ๋นเหลียนเอ๋อร์ยิ่งโกรธมากขึ้นไปอีก
“พี่หญิงรอง พี่หญิงสามไม่ได้ตั้งใจ ท่านปล่อยนางเถิดเจ้าค่ะ”
อวิ๋นเหลียนเอ๋อร์ได้ยินดังนั้นจึงยอมปล่อยมือแต่ก็ยังคงถลึงตามองอวิ๋นหลานเอ๋อร์อย่างไม่พอใจ น่ากลุ้มใจนัก น้องสาวของนางช่างไม่รู้จักระวังคำพูดเช่นนี้ ต่อไปจะหาสามีบ้านไหน คงเป็นเรื่องยากแน่
“คราวหลังอย่าให้ข้าได้ยินเจ้าพูดจาเหลวไหลเช่นนี้อีก มิฉะนั้นข้าไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่!”
แม้ว่าอวิ๋นหลานเอ๋อร์จะเป็นคนไม่รู้จักยั้งคิดเวลาพูด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่านางโง่งม นางยังเข้าใจหลักการที่ว่าคนฉลาดย่อมไม่ทนเสียเปรียบในตอนนี้
“พี่หญิงรองๆ ข้าไม่กล้าแล้ว มาเจ้าค่ะ ข้าจะช่วยท่านเติมน้ำเอง ท่านรีบไปตัดเย็บเสื้อผ้าเถิด อีกไม่กี่วันเจียวเอ๋อร์จะออกไปข้างนอก จะได้ให้นางใส่พอดี”
อวิ๋นหลานเอ๋อร์รินน้ำร้อนใส่กาต้มน้ำจนเต็ม ยัดใส่มืออวิ๋นเหลียนเอ๋อร์ แล้วผลักนางให้ออกไปจากครัว
อวิ๋นเจียวหัวเราะไม่หยุด พี่น้องคู่นี้ช่างรักใคร่กลมเกลียวกันดีเหลือเกิน ทำให้นางอิจฉาจริงๆ หากนางมีน้องสาวสักคนก็คงดี นางจะต้องตามใจน้องสาวเช่นเดียวกับที่พี่ใหญ่และพี่รองตามใจนางอย่างแน่นอน
อวิ๋นเหลียนเอ๋อร์เดินออกจากครัวไปแล้ว ส่วนชุนเหมยที่นำของขวัญไปแจกจ่ายก็กลับมา พอเห็นอวิ๋นเจียวกำลังหยิบจับพริก นางก็ตกใจจนวิญญาณ
