้วกับเครื่องประทินผิว ไม่มีน้ำยาสระผมกับสบู่เหลว และปริมาณก็น้อยกว่าของอาจารย์ตั่งครึ่งหนึ่ง หลังจากเตรียมของขวัญเรียบร้อยแล้วอวิ๋นเจียวก็ให้ชุนเหมยนำไปมอบให้แต่ละคน
แสงแดดอุ่นขึ้น กลิ่นอายของฤดูใบไม้ผลิก็ยิ่งเข้มข้น เช้าตรู่ถังสุ่ยก็นำเป็ดป่ามาให้สิบตัว วันที่บ้านอวิ๋นเจียวถูกใส่ร้าย บังเอิญเขาออกไปล่าสัตว์พอดี กว่าจะรู้เรื่องก็ปาเข้าไปวันรุ่งขึ้นแล้ว
ถังสุ่ยรู้สึกผิดอย่างมากหากไม่ใช่เพราะเรื่องของเขา บ้านอวิ๋นเจียวจะเรื่องแย่ๆ เช่นนี้ได้อย่างไร เขาไม่พูดอะไรให้มากความ ช่วงนี้จึงออกไปล่าสัตว์อย่างบ้าคลั่ง แทบทุกวันจะมีสัตว์ป่านำมาส่งให้ถึงหน้าประตู
ทุกครั้งเขามักจะนำมาส่งตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง แค่โยนข้ามกำแพงเข้าไปในลานบ้าน พออวิ๋นโส่วจงเปิดประตูออกมาเรียก เขาก็เดินจากไปไกลแล้ว
วันนี้ถังสุ่ยนำเป็ดป่ามาส่งในขณะที่อวิ๋นเจียวกำลังเตรียมของขวัญ ฟางซื่อก็จัดการเป็ดป่าทั้งสิบกว่าตัวจนเสร็จ พอเห็นฟางซื่อกำลังจะทิ้งไส้เป็ดและตีนเป็ด อวิ๋นเจียวก็เกิดความคิดแวบขึ้นมาทันที นางรีบห้ามฟางซื่อ
“ท่านแม่อย่าเพิ่งทิ้งเจ้าค่ะ เอาไส้เป็ดไปล้างทำความสะอาดแล้วล้างด้วยเกลืออีกครั้ง ตอนเที่ยงเรากินหม้อไฟกัน ใส่ผักลงไปด้วย เชิญท่านลุงใหญ่ ท่านอาสาม และอาจารย์ตั่งมากินด้วยกันนะเจ้า
