ล็กน้อย มันไม่อาจจะจุคนได้มากมายและไม่อาจให้โจมตีพร้อมกันได้ บางทีคงมีคนต่างโลกที่ไปถึงขั้นแลกเปลี่ยนแล้ว” เฟิงเซียวเทียนพูดขึ้นมา
ทุกคนในห้องต่างก็เงียบและนิ่งไป
“ทุก ๆ 3-4 ปี เราต้องกินผลพลังอมตะเพื่อฟื้นฟูพลังงานดั้งเดิมของเรา เมื่อการโจมตีนี้ทรงพลังยิ่งกว่าเดิม เราก็ต้องกินผลพลังอมตะไปมากกว่าเดิมด้วย ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไปเราคงทนได้ไม่นานด้วยผลไม้ที่เหลืออยู่ เราคงได้แต่หวังพึ่งพาเจี้ยนเฉิน หวังว่าเจี้ยนเฉินจะกลับมาก่อนที่แนวหน้าจะพังลง หรือโลกของเราจะต้องเผชิญหน้ากับภัยครั้งใหญ่” ฮุสตันพูดขึ้น
“เจี้ยนเฉินจะเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้นมาในระดับที่เขาไม่จำเป็นต้องกลัวจิตวิญญาณราชันย์ในเวลาอันสั้นแบบนี้ได้ยังไง ? ” เทียนเจี้ยนถามขึ้นมา เขากังวลอย่างมาก เขารู้ว่าเจี้ยนเฉินนั้นมีพรสวรรค์และความเร็วในการบ่มเพาะก็เกินความคาดหมาย แต่มันมีความต่างระหว่างขอบเขตดั้งเดิมกับขอบเขตเทพมากจนเกินไป เขาจะทำแบบนั้นได้ในเวลาอันสั้นรึเปล่า ?
….
เจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อแต่งตัวและออกจากถ้ำที่สร้างขึ้นโดยศิลาเซียนหยินหยาง ซ่างกวนมู่เอ๋อได้เข้าไปในกระท่อมของตัวเองก่อนจะปรับพลังงานในตัวนาง ส่วนเจี้ยนเฉินนั้นนั่งลงในจุดที่ห่างไปร้อยกิโลเมตร พวกเขาเริ่มปรับพลังงานที่ตัวเองเพิ่งจะดูดซับมา
กว่าหลายปีผ่านมานี้ เจี้ยนเฉินและซ่างกวนมู่เอ๋อได้เริ่มดูดซับพลังงานจากหินผ่านวิธีการบ่มเพาะคู่และจากนั้นก็ปรับพลังงานในร่
