นั้นก็มองอวิ๋นเจียวด้วยแววตาเยาะเย้ย “ข้าจะให้เจ้าตายอย่างไม่ต้องสงสัย!”
อวิ๋นเจียวมีสีหน้าหวาดกลัว “อย่าเปิด ข้างในนั้นข้าซ่อนของอันตรายเอาไว้ จะทำร้ายคนได้!”
ได้ยินดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นผู้ดูแลจางหรือเจ้าหน้าที่ต่างก็หัวเราะเยาะ หนูน้อย กลัวแล้วสิท่า! กลัวว่าเปิดกล่องออกแล้วจะเจอของกลางที่ทำให้ครอบครัวเจ้าถูกตัดสินว่ามีความผิดใช่ไหมล่ะ? ขอโทษด้วย วันนี้พวกเขามาที่นี่ก็เพื่อจุดประสงค์นี้!
ปฏิกิริยาของอวิ๋นเจียวทำให้ชาวบ้านต่างก็สงสัย หรือว่าจะเป็นอย่างที่ผู้ดูแลคนนั้นพูด ตราประทับส่วนตัวของท่านนายอำเภอถูกเด็กน้อยคนนี้ขโมยไปจริงๆ?
โอ๊ย ใช่แน่ๆ ไม่งั้นเหตุใดนางต้องกลัวคนอื่นเห็นด้วยเล่า? เพราะแบบนี้ไง ถึงไม่ควรตามใจเด็กผู้หญิงมากเกินไป อีกหน่อยก็ต้องออกเรือนไป เป็นคนของบ้านคนอื่น ตามใจไปแล้วได้ประโยชน์อะไร?
ดูสิ ตามใจจนเสียคน ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ สร้างความเดือดร้อนใหญ่หลวงให้กับครอบครัว! นี่มันเคราะห์ร้ายที่ทำให้ครอบครัวล่มสลายเลยนะ!
น่าสงสารอวิ๋นโส่วจง ทำงานหนักเก็บหอมรอมริบอยู่ที่เมืองหลวงมาตั้งยี่สิบปี เพิ่งกลับมาบ้านเกิดมาเชิดชูวงศ์ตระกูลได้ไม่กี่วัน ก็ถูกบุตรสาวที่ตนเองเลี้ยงดูอย่างตามใจ ทำลายจนหมดสิ้นเช่นนี้หรือ?
ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์หากไม่รู้สึกเสียดายและ
