าไม่ได้โต้แย้งคำพูดของบิดา เพราะรู้ว่าบิดาต้องการปกป้องอารอง
อารองและครอบครัวถูกใส่ร้าย วันนี้ถูกจับได้คาหนังคาเขา หากบิดาไม่ออกมายอมรับผิดแทน อารองและครอบครัวคงถูกจับตัวไปเป็นแน่ พวกเขาทนเห็นบิดาต้องทนทุกข์ในคุกไม่ได้ แต่บิดาพูดออกไปแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นอารองและครอบครัวก็มีบุญคุณต่อพวกเขา…
บัดซบจริง เรื่องกำลังจะสำเร็จอยู่แล้ว ดันมีคนมาขัดขวาง ผู้ดูแลจางโกรธจนแทบกระอักเลือด เขามองอวิ๋นโส่วจู่ด้วยสายตาคุกคาม แววตาเต็มไปด้วยการข่มขู่
อวิ๋นโส่วจู่นึกถึงเงินเก้าสิบตำลึงเงินที่ยังไม่ได้ ก็ตื่นตระหนกขึ้นมาทันที ในใจเขาแอบด่าอวิ๋นโส่วกวงที่เข้ามายุ่งวุ่นวายโดยไม่จำเป็น
เขารีบกระโดดออกมาพูดว่า “พี่ใหญ่ ท่านก็มีครอบครัวนะ เหตุใดต้องปกป้องพี่รองจนไม่สนใจครอบครัวตัวเองด้วย? ท่านรู้หรือไม่ว่าพี่รองทำผิดร้ายแรงแค่ไหน? ในกล่องนั่นคือตราประทับส่วนตัวของท่านนายอำเภอ! นี่มันเป็นความผิดร้ายแรงนะ! ท่านจะรับผิดแทนอะไร? ทำตัวอวดเก่งไปเพื่ออะไร?”
อวิ๋นโส่วกวงยังคงพูดด้วยน้ำเสียงดื้อรั้น “กล่องใบนี้ข้าเป็นคนฝังเอง!”
อวิ๋นโส่วเย่าถลึงตาใส่อวิ๋นโส่วจู่ ด่าว่า “เจ้าสี่! เจ้าคงอยากเห็นครอบครัวพี่รองล่มจมสินะ เรื่องนี้เจ้าเป็นคนทำเองหรือเปล่า?”
แม้ว่าทุกคนจะสงสัย แต่ไม่มีใครกล้าถามออกมาตรงๆ
