แต่ตอนนี้พี่ชายแท้ๆ ของอวิ๋นโส่วจู่กลับถามออกมาแล้ว
อวิ๋นโส่วจู่ “พี่สาม ท่านเป็นพี่ชายแท้ๆ ของข้า พูดแบบนี้ได้ยังไง? ใครบอกว่าข้าอยากเห็นเขาเกิดเรื่องร้าย? เห็นได้ชัดว่าเขากระทำผิดใหญ่หลวงเอง!”
เถาซื่อก็ไม่ยอม นางรีบกระโดดออกมาด่าว่า “เจ้าสาม เจ้ามันไอ้ลูกอกตัญญูเข้าข้างแต่คนอื่น เจ้าออกมาจากท้องข้าแท้ๆ เหตุใดกลับเข้าข้างเจ้ารองคนใจดำนั่น? เจ้าสี่เป็นน้องชายแท้ๆ ของเจ้า เจ้ามันสมองเสื่อมแล้วสินะ แยกแยะไม่ออกแล้วหรือไงว่าใครเป็นญาติ?”
อวิ๋นโส่วเย่าหัวเราะเยาะ “พี่รองก็เป็นลูกของท่านพ่อเช่นกัน! ข้าย่อมต้องช่วยเหลือคนถูกและคนในครอบครัว!”
เถาซื่อโกรธจนหน้ามืด จากนั้นนางก็หันไปพูดกับหัวหน้าเจ้าหน้าที่ “ท่านเจ้าหน้าที่ เรื่องนี้ไม่มีทางที่พี่รองของข้าจะเป็นคนทำ เขาต้องถูกใส่ร้ายแน่ๆ หากพวกท่านจะจับใคร ก็ไปจับอวิ๋นโส่วจู่สิ! เมื่อไม่กี่วันก่อน อวิ๋นโส่วจู่เพิ่งมาคืนวัวไถนาที่บ้านของพี่รอง! ข้าแปลกใจมาตลอด คนขี้เกียจอย่างเขาเหตุใดถึงยอมมาคืนวัวไถนากับท่านพ่อ!”
พอได้ยินดังนั้น สีหน้าของหัวหน้าเจ้าหน้าที่ก็มืดคล้ำลงทันที ภารกิจครั้งนี้ควรจะราบรื่นแท้ๆ แต่กลับมีคนมายอมรับผิดแทน และยังมีคนมาชี้ตัวอีก ท่านนายอำเภอกำชับเขาเป็นอย่างดีว่า ต้องจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย อย่าให
