ตอนนี้เจ้าหน้าที่หกนายกำลังคุ้ยค้นทำลายข้าวของในบ้านอวิ๋นโส่วจงราวกับโจร เพียงชั่วพริบตา บ้านทั้งหลังก็พังพินาศยับเยิน แม้แต่ผ้าห่มก็ถูกพวกเขาใช้ดาบฟันจนขาดวิ่น เกลื่อนเต็มลานบ้าน
หีบสมบัติต่างๆ ในบ้านก็ถูกนำออกมาทั้งหมด ก่อนจะถูกฟันจนกุญแจพัง ข้าวของถูกเทกองลงบนพื้น ฝนตกติดต่อกันมาหลายวัน พื้นดินที่ไม่ได้ปูด้วยแผ่นหินจึงเต็มไปด้วยโคลน พวกเจ้าหน้าที่เทข้าวของในบ้านอวิ๋นโส่วจงลงบนพื้นอย่างไม่ไยดีราวกับจงใจทำลายข้าวของของพวกเขา ข้าวของดีๆ เปื้อนไปด้วยดินโคลน
ถึงแม้จะเตรียมใจไว้แล้ว แต่อวิ๋นโส่วจงก็ยังโกรธจนหน้าแดงก่ำ ฟางซื่อกับอวิ๋นเจียวก็สีหน้าย่ำแย่
ตุ๊กตากับว่าวพวกนั้นที่ฉู่อี้มอบให้ก็เปียกโคลนไปหมด… รวมถึงดอกไม้ประดิษฐ์ ปิ่นปักผม ล้วนเป็นของดีๆ ทั้งสิ้น ตอนนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยดินโคลน เสียหายหมดแล้ว
ภาพตรงหน้าทำให้บรรดาชาวบ้านที่มุงดูตกใจ และรู้สึกเสียดายอยู่ในใจ ของดีๆ หลายอย่าง เป็นของที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิตด้วยซ้ำ กลับถูกทำลายจนหมดสิ้น! เวรกรรมแท้ๆ!
ตอนที่อาจารย์ตั่งกับอวิ๋นฉี่ซานรีบมาถึง ก็เห็นภาพเช่นนี้ อาจารย์ตั่งเป็นคนที่เกลียดชังความอยุติธรรมเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว หากไม่ใช่เพราะนิสัยเช่นนี้ เขาก็คงไม่ติดอยู่กับตำแหน่งขุนนางเล็กๆ ในกรมโยธามาตลอดชีวิต ต่อมา เพร
