วี่อันพร้อมกัน
เตียวซวี่อันที่หลงอยู่ในบรรยากาศอ่อนหวาน จึงใช้เวลาสองวันเต็มๆ อยู่ที่เรือนของอูอี๋เหนียงโดยไม่ไปไหนเลย ตลอดสองวันมานี้ อูอี๋เหนียงกับสาวใช้สองคนต่างก็ผลัดกันปรนนิบัติเขา จนเตียวซวี่อันแทบจะปล่อยวิญญาณหลุดลอยไปหลายครั้ง
อูอี๋เหนียงรู้จักดูสีหน้าของเตียวซวี่อันเป็นอย่างดี เวลานี้พอเห็นว่าเตียวซวี่อันมีความสุข นางก็แสร้งร้องไห้สะอึกสะอื้น
เตียวซวี่อันรีบถาม “โอ๋ๆ น้องหญิงของข้า เจ้าเป็นอะไรไป?”
ใต้เท้าเตียวผู้สง่างามและเด็ดขาด มีใบหน้าเย็นชาและยุติธรรมเสมอบนบัลลังก์ศาลาว่าการ ในบัดนี้กลับเปลือยอก เสื้อผ้าหลุดลุ่ย ในอ้อมกอดมีหญิงสาวตั้งครรภ์อยู่ หน้าอกเปิดเผยออกมาครึ่งหนึ่ง ดูไม่ต่างจากแขกในหอนางโลม
อูอี๋เหนียงเช็ดน้ำตาเบาๆ พลางเอ่ยว่า “ก็เรื่องที่พี่ชายไร้ประโยชน์ของข้าก่อเรื่องขึ้นมาน่ะสิเจ้าคะ ก่อนหน้านี้ใต้เท้าให้เขารับงานไปอย่างหนึ่งมิใช่หรือเจ้าคะ ให้นำหินเลือดไก่ ที่ใต้เท้าเพิ่งได้มาไปแกะสลักเป็นตราประทับส่วนตัว”
“แต่พี่ชายของข้ากลับทำตราประทับหาย! ใต้เท้า นั่นมันตราประทับส่วนตัวของท่านนะเจ้าคะ หาก… หากตกไปอยู่ในมือคนชั่วร้าย แล้วนำไปก่อเรื่องวุ่นวาย ต่อให้พี่ชายของข้าตายหมื่นครั้งก็ชดใช้ความผิดครั้งนี้ไม่ได้”
เตียวซวี่อันได้ยินดังนั้นก็คว้าหยอกหน้าอ
