วดมนต์และทำบุญที่ศาลเจ้า
ตอนนี้นางกำลังคุกเข่าอยู่หน้าพระพุทธรูป สวดมนต์ไปพลางเลื่อนสร้อยลูกประคำ ท่าทางดูแก่ชรา ระหว่างคิ้วมีแต่ความเศร้าโศกปกคลุมอยู่ตลอดเวลา
ในเวลานี้สาวใช้สวมชุดสีเขียวอมฟ้าก็เดินเข้ามา หยุดอยู่ห่างจากนางสองก้าว แล้วโค้งคำนับรายงานว่า “ฮูหยิน บรรดาอนุมาขอเข้าพบฮูหยินเจ้าค่ะ พวกนางรออยู่หน้าศาลเจ้า”
เก๋อซื่อค่อยๆ ลืมตาขึ้น ถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า “บอกให้พวกนางไปรอที่เรือนข้า อย่ามารบกวนความสงบของพระพุทธองค์ที่นี่!”
สาวใช้รับคำแล้วถอยออกไป “เจ้าค่ะ ฮูหยิน”
ครู่หนึ่งต่อมา ที่ห้องโถงในเรือนของเก๋อซื่อ มีหญิงสาวแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีสันสดใส ศีรษะประดับด้วยปิ่นปักผมหยกมากมายนั่งอยู่
พอเห็นเก๋อซื่อเดินเข้ามา พวกนางก็รีบลุกขึ้นยืน ยังไม่ทันจะคำนับก็เริ่มร้องทุกข์ “ฮูหยิน ท่านต้องให้ความเป็นธรรมกับพวกเรานะเจ้าคะ ใต้เท้าทำงานหนักที่ศาลาว่าการทั้งวันทั้งคืน แต่พอกลับมาถึงจวน ยังไม่ทันได้พักผ่อน ก็ถูกนังอูอี๋เหนียงคนนั้นล่อลวงไปที่เรือนแล้ว”
“ใช่แล้ว ไม่รู้ว่านางกับสาวใช้สองคนนั้นใช้วิธีสกปรกอะไร ถึงได้ทำให้ใต้เท้าไม่ยอมออกจากเรือนของนางมาสองวันแล้ว”
“ที่สำคัญคือสองวันนี้ ไม่ว่าจะกลางวันหรือกลางคืน นางก็… นี่ไม่ใช่ว่านางจะสูบพลังของใต้เท้าจนหมดตัวหรือเจ้าคะ?”
“ฮูหยิน ท่านต้องทำ
