งเบาะออกมาก็จะกลายเป็นเตียงเดี่ยว ในขณะเดียวกันพื้นที่ใต้เบาะนั่งก็แบ่งเป็นช่องๆ สามารถใช้เก็บของที่จำเป็นได้
อวิ๋นเจียวปูเบาะนุ่มๆ หลายชั้นบนเบาะนั่ง และเตรียมหมอนอิงหลายใบ พอตัวเองลองลงไปนั่งดูแล้วคิดว่านุ่มสบายดีถึงได้ยอมหยุดมือ
เพื่อเตรียมตัวสำหรับการเดินทางกลับเมืองหลวงของอวิ๋นฉี่เยว่และท่านอาจารย์หม่า ทุกคนในครอบครัวต่างก็วุ่นวายกันจนดึกดื่น ฟางซื่อกับอวิ๋นเจียวตรวจสอบแล้วตรวจสอบอีกว่าไม่มีอะไรตกหล่น ถึงได้วางใจ มองดูน้องสาวตัวกลมป้อมเหมือนก้อนแป้งที่คอยวุ่นวายจัดแจงให้เขาอยู่ไม่ห่าง อวิ๋นฉี่เยว่ก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจ
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น อวิ๋นโส่วจงให้อากุ้ยขับรถม้าไปเมืองหลวงกับอวิ๋นฉี่เยว่ พอรถม้าหยุดที่ลานบ้านของอาจารย์หม่าและรับตัวเขาขึ้นมา อาจารย์เฒ่าก็รู้สึกประหลาดใจ
รถม้าสองคันนี้ดูธรรมดาๆ ไม่ต่างจากรถม้าทั่วไป เพียงแต่ล้อทั้งสี่ของรถม้าหุ้มด้วยหนังวัวทั้งผืน ดูโป่งๆ ไม่รู้ว่าข้างในมีอะไร
นอกจากนี้ตรงจุดเชื่อมต่อระหว่างตัวรถกับเพลา ก็มีบางอย่างเพิ่มเข้ามาต่างจากรถม้าทั่วไป แต่สิ่งนี้ก็ถูกหุ้มด้วยหนังเช่นกัน มองไม่เห็นกลไกภายใน เนื่องจากต้องรีบไปเมืองหลวง อาจารย์หม่าจึงล้มเลิกความคิดที่จะรื้อสิ่งเหล่านี้ออกมาดู
พออาจารย์หม่านั่งลงบนรถม้า อากุ้ยสะบัดแส้ รถม้าก็เริ่มเคลื่อน
