ที่ ร่างของอาจารย์หม่าจมลงไปในเบาะนุ่มๆ รู้สึกสบายตัวอย่างบอกไม่ถูก
เป็นอย่างที่เจ้าหนุ่มนั่นพูดจริงๆ รถม้าที่เขาปรับปรุงใหม่นั้นไม่โคลงเคลงเลย! เขาช่างเสียเวลานั่งรถม้าหลายสิบปีโดยเปล่าประโยชน์ ทุกครั้งที่นั่งรถม้าก็จะสั่นสะเทือนจนรู้สึกปวดหัว เหมือนกำลังทรมานตัวเอง แต่การนั่งรถม้าครั้งนี้ กลับทำให้เขารู้สึกเพลิดเพลิน การปรับเปลี่ยนเล็กๆ น้อยๆ ที่เจ้าหนูอวิ๋นฉี่ซานคนนั้นพูดถึง ผลลัพธ์ช่างดีเกินคาด
ความคิดของอวิ๋นฉี่เยว่แตกต่างจากท่านอาจารย์หม่า เขารู้ดีว่าการตกแต่งภายในรถม้าเป็นฝีมือของอวิ๋นเจียว รู้ว่าน้องสาวตัวน้อยต้องการให้การเดินทางไปเมืองหลวงครั้งนี้ของเขาสะดวกสบายที่สุด พอคิดถึงตรงนี้ ในหัวของอวิ๋นฉี่เยว่ก็ปรากฏรอยยิ้มอันสดใสของอวิ๋นเจียวขึ้นมา มุมปากของเขาก็ยกยิ้มขึ้นอย่างไม่รู้ตัว
อาจารย์หม่าเปิดม่านรถม้าขึ้น เห็นทิวทัศน์ที่เคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว เขารู้สึกว่ารถม้าคันนี้วิ่งเร็วกว่ารถม้าคันอื่นจริงๆ เขาคิดว่าหลังจากเสร็จธุระที่เมืองหลวงและกลับมาแล้ว จะต้องบังคับให้เจ้าหนูอวิ๋นฉี่ซานทำรถม้าแบบนี้ให้เขาสักคัน
หากมีรถม้าแบบนี้ ต่อไปคนเฒ่าคนแก่อย่างเขาอยากจะไปเที่ยวชมภูเขาน้ำตกที่ไหนก็สะดวกมากยิ่งขึ้น ไม่ต้องกังวลว่าเดินทางด้วยรถม้านานๆ จะทรมานร่างจนอายุสั้นลงอีกต่อไป!
หมู่บ้านห
