คนเสียอีก
โลกนี้มักจะมีคำกล่าวว่า ‘พ่อค้าไม่มีทางไม่คดโกง’ แต่มีพ่อค้าสักกี่คนที่สามารถยืนหยัดได้อย่างยาวนาน? การที่จะตั้งมั่นในแวดวงการค้าได้ยาวนานนั้น ต้องอาศัยคำว่า ‘ซื่อสัตย์’
“ฮ่าๆ พี่สาวช่างใจกว้างยิ่งนัก น้องหญิงยินดีเป็นอย่างยิ่ง! พวกเรามาเขียนสัญญากันเถิด”
ทั้งสองฝ่ายทำสัญญากันเรียบร้อย พร้อมชำระเงินสามหมื่นตำลึงสำหรับปีแรก อวิ๋นเหนียงจึงได้รับสูตรสบู่ผลึกแก้วและรีบขอตัวกลับไปทันที
เฮ้อ จะโทษว่านางเห็นแก่เงินมากไปก็ไม่ได้หรอกนะ ใครใช้ให้ท่านโหวของพวกนางใช้เงินเก่งเกินไปเล่า! เดิมทีกิจการเกี่ยวกับเครื่องประทินโฉมนั้นมีการแข่งขันสูงและรายได้ไม่มาก คิดจะหาเงินจึงไม่ใช่เรื่องง่าย
ใครจะไปคิดว่าสวรรค์จะส่งครอบครัวอวิ๋นมาให้ร้านฝูหรงเซวียนของพวกนาง! เดิมทีนางแค่ตามท่านโหวมาอยู่ที่อำเภอจิ่วจิ้นเป็นการชั่วคราวเท่านั้น กลับได้พบคนของตระกูลอวิ๋น ทั้งยังได้เครื่องประทินผิวคุณภาพดีและสบู่ผลึกแก้วมาอย่างไม่คาดฝัน
ท่านโหวก็ได้สั่งไว้ว่า หลังจากนี้นางต้องประจำการที่เมืองจิ่วจิ้นครึ่งปี และอีกครึ่งปีให้ไปตรวจตราตามที่ต่างๆ ทว่าสิ่งที่นางไม่เข้าใจก็คือ ท่านโหวของพวกนางเพิ่งได้รับตำแหน่งใหม่ ควรจะอยู่ที่เมืองหลวงเพื่อสานสัมพันธ์กับเหล่าขุนนางและคนมีอำนาจมากกว่า
แต่เหตุใดท่
