านขายยาของพวกเราน่าจะใช้โอกาสนี้แสดงความสามารถต่อหน้าท่านโหว หากทำงานนี้ได้สำเร็จ ก็จะได้ใจท่านโหว จะได้เป็นประโยชน์ต่อท่านนายอำเภอ”
“แต่ไม่คิดเลยว่าเด็กสาวที่เคยทำลายแผนเราที่จะได้โสมเมื่อคราวก่อน บังเอิญมาอยู่ที่นั่น นางกับพี่ชายพูดกับท่านเซี่ยโหวที่รับหน้าที่ดูแลเรื่องนี้ ว่าร้านขายยาของพวกเราเป็นพ่อค้าใจทราม เด็กคนนั้นพูดจาคล่องแคล่ว เจ้าเล่ห์ยิ่งนัก”
“สุดท้าย ท่านเซี่ยโหวหลงเชื่อคำยุแยงของนาง จึงสั่งให้ย้ายผู้บาดเจ็บทั้งหมดที่ถูกนำตัวมาที่ร้านยาจี้เหรินถังไปรักษาที่ร้านยาหงฝูถังฝั่งตรงข้าม แบบนี้… มันรังแกกันเกินไปแล้ว! เช่นนี้แล้วชื่อเสียงร้านยาจี้เหรินถังของเราก็เสียหายหมด ต่อไปใครจะกล้าซื้อยาและมาหาหมอที่ร้านของพวกเราอีกเล่า?”
“อะไรนะ?” อูอี๋เหนียงเบิกตาตวาดลั่นด้วยความโกรธ ก่อนจะตบโต๊ะดังลั่นแล้วลุกขึ้นยืน
ร้านยาจี้เหรินถังแห่งนี้ นางถือหุ้นส่วนอยู่ครึ่งหนึ่ง นางได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในเรือนหลังของเตียวซวี่อัน สามารถควบคุมบ่าวไพร่ในจวนทั้งหมด และแย่งชิงอำนาจจากฮูหยินใหญ่มาได้ ล้วนเป็นเพราะเงินปันผลมหาศาลจากร้านยาจี้เหรินถัง ตอนนี้มีคนคิดจะตัดช่องทางทำเงินของร้านยาจี้เหรินถัง นางจะไม่โกรธได้อย่างไร
“อี๋เหนียงโปรดสงบสติอารมณ์ ระวังคุณชายน้อยในครรภ์ด้วยเจ้าค่ะ
