เตรียมรถม้า! ข้าจะไปที่ศาลาว่าการ!”
“ขอรับ นายท่าน!”
อูเล่อไปถึงตัวอำเภอ ก็ตรงไปที่ศาลาว่าการ นายอำเภอเตียวซวี่อันกำลังยุ่งอยู่กับการสอบสวนคดีลอบสังหารเจิ้นหย่วนโหว ไม่มีเวลาพบเขา เขาจึงตรงไปยังเรือนหลังเพื่อไปหาน้องสาว
ทันทีที่เห็นอูอี๋เหนียง อูเล่อก็ไม่สนใจภาพลักษณ์ชายชาตรีของตนเอง ทรุดตัวลงร้องไห้โฮออกมา
อูอี๋เหนียงผู้กำลังตั้งครรภ์ได้หกเดือน นั่งลงบนเก้าอี้ภายใต้การดูแลของสาวใช้ ใบหน้าของนางจัดว่างดงาม ดูเป็นหญิงสาวที่อ่อนโยนและเรียบร้อย
“พี่ใหญ่ เกิดเรื่องอันใดขึ้น เหตุใดท่านจึงร้องไห้เช่นนี้? รีบนั่งลงแล้วเล่าให้ข้าฟังเถิด!” ทันทีที่นางพูดจบ ก็มีสาวใช้รีบเข้ามาพยุงเขาขึ้น แล้วนำชาร้อนมาต้อนรับ
“น้องหญิง วันนี้ที่ตำบลไป๋อวิ๋นมีคนร้ายลอบสังหารเจิ้นหย่วนโหว เจ้ารู้เรื่องหรือไม่?”
อูอี๋เหนียงลูบท้องแล้วพยักหน้า “ข้ารู้ เกิดเรื่องอันใดขึ้น? คนสำคัญของพวกเราได้รับผลกระทบหรือ?”
อูเล่อรีบตอบ “ไม่ใช่ ที่ร้านไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ ร้านก็ยังเปิดทำการตามปกติ”
อูอี๋เหนียงขมวดคิ้ว “เช่นนั้นเหตุใดพี่ใหญ่ถึงร้องไห้เช่นนี้เล่า?”
อูเล่อปาดน้ำตา “การลอบสังหารครั้งนี้ มีชาวบ้านเสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนไม่น้อย ท่านโหวจึงให้คนมาขอให้ร้านยาจี้เหรินถังของพวกเรารักษาคนบาดเจ็บ”
“เดิมทีข้าคิดว่าร้
