กนั้นก็พาคนเจ็บเข้าไปรักษาที่ร้านยาจี้เหรินถัง และร้านยาหงฝูถังฝั่งตรงข้ามที่ไม่ได้ปิดประตู
“คุณหนูน้อย มือของเจ้าได้รับบาดเจ็บ รีบไปทำแผลที่ร้านยาจี้เหรินถังเถิด ไม่ต้องห่วงนะ ค่ารักษาทางจวนโหวเป็นผู้ออกให้”
ชายชราท่าทางดูใจดีคนหนึ่งเดินเข้ามาพูดกับอวิ๋นเจียว คนผู้นี้ก็คือเซี่ยโหวที่เจิ้นหย่วนโหวสั่งให้อยู่ดูแลสถานการณ์
อวิ๋นเจียวคำนับเซี่ยโหว “ขอบคุณท่านผู้อาวุโส ข้าไม่ไปร้านยาจี้เหรินถังเจ้าค่ะ ข้าจะไปร้านยาหงฝูถัง”
เซี่ยโหวรู้สึกแปลกใจ จึงเอ่ยถาม “คุณหนูน้อย เจ้าอยู่หน้าร้านยาจี้เหรินถัง ก็น่าจะเข้าไปรักษาที่ร้านยาจี้เหรินถัง เหตุใดจึงยอมลำบากไปไกลถึงร้านหงฝูถังที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเล่า?”
อวิ๋นเจียวยังไม่ทันได้เอ่ยปาก อวิ๋นฉี่เยว่ก็รีบประสานมือคารวะเซี่ยโหว “ท่านผู้อาวุโส น้องสาวข้าถูกลูกจ้างในร้านยาจี้เหรินถังผลักออกมา ถึงได้รับบาดเจ็บขอรับ”
อวิ๋นฉี่เยว่ไม่ใช่คนที่จะยอมให้คนในครอบครัวถูกเอาเปรียบ แล้วยังหาข้อแก้ตัวให้ผู้อื่นด้วยความเป็นสุภาพบุรุษอันไร้เหตุผล เขาเกลียดคนแคระที่คิดยกกระบี่จะฟันน้องสาวของเขา แต่ที่เกลียดยิ่งกว่านั้น คือร้านยาจี้เหรินถัง!
ตอนนั้นถังสุ่ยเป็นหนี้ค่าหยูกยาของร้านยาจี้เหรินถัง หลงจู๊ของร้านยาจี้เหรินถังจึงส่งคนไปที่บ้านของถังสุ่ย เพื่อข่มขู่จะเอาโสม
