“พี่ใหญ่ บัดนี้พวกเราพี่น้องได้อยู่พร้อมหน้ากันแล้ว ท่านไม่ต้องเป็นห่วงข้า ข้าก็ไม่ต้องเป็นห่วงท่าน ต่อไปนี้พวกเราต่างใช้ชีวิตให้ดี ทำทุกวันให้มีความสุข ท่านแม่ที่อยู่บนสวรรค์จะได้สบายใจ” อวิ๋นโส่วจงปลอบใจ
กล่าวจบสามพี่น้องก็ชนจอกดื่มสุราด้วยกัน พร้อมกับตกลงกำหนดหน้าที่ในการทำงานด้วยกัน อีกไม่นานก็จะถึงวันชุนเฟิน [1] แล้ว ควรจะเริ่มเพาะเมล็ดไถนา เตรียมตัวเพาะปลูกในฤดูใบไม้ผลิได้แล้ว
หลังจากปรึกษาหารือกันแล้ว ตกลงกันว่าอวิ๋นโส่วกวงเป็นคนดูแลเรื่องการเพาะปลูก อวิ๋นโส่วเย่าเป็นคนดูแลเรื่องการจ้างคนงาน ดูแลปศุสัตว์ และเครื่องมือการเกษตร
ส่วนฉี่ชิ่งกับฉี่เสียงตอนนี้ยังไม่ต้องเข้ามายุ่ง เพียงแค่เพาะปลูกในที่ดินส่วนที่พวกเขาเช่าไว้ก็พอ จากนั้นอวิ๋นโส่วจงก็มอบหมายงานอีกอย่างให้อวิ๋นฉี่เสียง ซึ่งนั่นก็คือช่วยดูแลวัวทั้งห้าตัว โดยมอบหมายให้อวิ๋นฉี่เสียงเป็นคนเลี้ยงวัว ส่วนอวิ๋นโส่วจงจะให้ค่าจ้างเดือนละหนึ่งร้อยห้าสิบอีแปะ [2]
ไม่ใช่ว่าอวิ๋นโส่วจงไม่อยากให้มากกว่านี้ แต่ในยุคนี้คนเลี้ยงวัวส่วนใหญ่ล้วนเป็นทาสหรือคนงานที่ทำงานให้กับเจ้าของที่ดินทั้งนั้น ไม่เคยได้ยินว่ามีบ้านไหนจ่ายค่าจ้างให้กับคนเลี้ยงวัว
ยิ่งไปกว่านั้น ที่อวิ๋นโส่วจงให้อวิ๋นฉี่เสียงเลี้ยงวัวก็เพราะเขาคิดมาอย่างดีแล้
