ีกไม่นาน พวกเราก็จะปักหลักที่หมู่บ้านไหวซู่เรียบร้อยแล้ว ถึงตอนนั้นก็จะผลิตได้เพิ่มขึ้นอีกมาก แล้วจะนำไปส่งให้หลงจู๊ซุนทีเดียวเลยเจ้าค่ะ”
ฟางซื่อเสริม “ใช่แล้ว ตอนนี้ที่บ้านเพิ่งจะจัดการอะไรต่อมิอะไรเรียบร้อย ยังวุ่นวายอยู่ จึงไม่มีเวลามาทำอะไรพวกนี้มากนัก”
ดวงตางามของอวิ๋นเหนียงเป็นประกาย นางเอ่ยขึ้น “ในเมื่อพวกเราค้าขายร่วมกันถึงสองครั้งแล้ว พี่หญิงไม่ต้องเกรงใจข้า หากมีเรื่องใดให้ข้าช่วยเหลือก็บอกได้เลยเจ้าค่ะ”
“ร้านฝูหรงเซวียนของพวกข้าเปิดทำการอยู่ในเขตอำเภอจิ่วจิ้นมานานหลายปี ไม่กล้าพูดว่ามีอิทธิพลมากมาย แต่ก็รู้จักคนมากมายหลายแวดวง ติดต่อเรื่องอะไรก็สะดวก”
“ข้าดูแล้ว บ้านของพี่หญิงหลังเล็กไปหน่อย คุณหนูกับคุณชายของบ้านท่านเดี๋ยวก็โตขึ้น คงไม่พออยู่แล้ว แถมคนรับใช้ก็มีน้อยไปหน่อย หากพี่หญิงไม่รังเกียจ ข้าสนิทกับนายหน้าและพ่อค้าคนกลางอยู่หลายคน…”
หากบ้านตระกูลอวิ๋นใหญ่ขึ้นกว่าเดิม คนรับใช้ในบ้านมากขึ้นอีกหน่อย เช่นนั้นคนที่ช่วยทำเครื่องประทินผิวก็มากขึ้น นางก็ไม่ต้องกังวลเรื่องสินค้าขาดตลาดแล้ว
อันที่จริงสูตรที่อวิ๋นเหนียงอยากได้มากที่สุดคือสูตรเครื่องประทินผิว เพียงแต่ในใจนางรู้ดีว่าบ้านตระกูลอวิ๋นคงไม่ยอมขายสูตรเครื่องประทินผิวให้นางง่ายๆ เป็นแน่ ดังนั้นนางจึงได้ยอมถอย
