นมากประสบการณ์ในแวดวงการค้า ย่อมไม่พลาดโอกาสที่จะสร้างสัมพันธ์อันดี ไม่เพียงแต่นางจะเปลี่ยนคำเรียกจาก ‘ฮูหยิน’ เป็น ‘พี่หญิง’ เพื่อให้เห็นว่าทั้งสองคนสนิทสนมกันมากขึ้นเท่านั้น ยังพูดจาดูถูกตัวเองว่าเป็นคนเห็นแก่เงิน ซึ่งเป็นการบอกใบ้ถึงจุดประสงค์ในการมาเยือนของนางอย่างแนบเนียน
เมื่อชาวบ้านที่อยู่บริเวณโดยรอบได้ยินดังนั้น ต่างพากันรู้ว่าบ้านตระกูลอวิ๋นทำการค้าด้วย ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมที่บ้านถึงมีทั้งสาวใช้และคนรับใช้!
มีชาวบ้านบางคนที่เคยได้ยินชื่อเสียงของร้านฝูหรงเซวียนเอ่ยขึ้นว่า “โอ้โห ไม่เสียแรงที่เป็นถึงครอบครัวที่กลับมาจากเมืองหลวง ช่างไม่ธรรมดาจริงๆ ถึงกับติดต่อทำการค้ากับร้านฝูหรงเซวียนได้เชียวนะ”
ทันใดนั้นก็มีคนถามขึ้นมาว่า “ร้านฝูหรงเซวียนขายอะไรหรือ?”
“ร้านฝูหรงเซวียนเป็นร้านขายเครื่องประทินโฉมที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอ สาขาใหญ่ของพวกเขาอยู่ในเมืองหลวง ได้ยินมาว่าร้านฝูหรงเซวียนมีสาขามากมายทั่วแคว้นต้าเยี่ย”
“พระเจ้า! การค้าใหญ่ขนาดนี้เลยหรือ? ดูท่าทางเถ้าแก่ของร้านฝูหรงเซวียนคงจะเป็นคหบดีใหญ่แน่!”
“นั่นน่ะสิ บ้านตระกูลอวิ๋นสามารถติดต่อกับร้านฝูหรงเซวียนได้ เห็นได้ว่าความสามารถไม่ธรรมดาเป็นแน่ ไม่รู้ว่ายายแก่บ้านตระกูลอวิ๋นเก่าคิดอะไรอยู่ มีเทพแห่งโชคลาภอยู่ที่บ้าน