ด้ เขาพูดอย่างเย็นชา “คุณชายหลันโม่ กลุ่มของข้าอาจจะอ่อนแอกว่าเผ่าของเจ้ามาก แต่พวกเราก็ไม่ได้กลัวเจ้า ถ้าเจ้าต้องการที่จะใช้กำลังบังคับ พวกเราก็มาดูกันว่าใครจะไม่ได้ออกไปจากโรงเตี้ยมในวันนี้”หลันโม่แค่นเสียงเย็นชาไปที่ชายชราทั้งสอง เขาพูด “โชวชูหยุน เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่า กลุ่มของเจ้าที่รับสมัครจอมยุทธ 13 ดาวมา 2 คนจะต่อต้านเผ่าของข้าได้ ? เจ้าประเมินตัวเองสูงไปแล้ว”“อย่างน้อยเผ่าของเจ้าก็ทำอะไรพวกเราไม่ได้จนกว่าบรรพชนของเจ้าจะกลับมา ดูเหมือนว่าบรรพชนของเจ้าจะหายไปหลายสิบปีแล้ว” โชวชูหยุนไม่ยอมแพ้ เขาไม่ได้หวาดกลัวแม้แต่น้อยใบหน้าของหลันโม่มืดครึ้ม และจิตสังหารก็เป็นประกายอยู่ในดวงตาของเขา ในฐานะที่เป็นคุณชายใหญ่ของสามเผ่าใหญ่ในเมือง สถานะของเขานั้นสูงส่ง ไม่เคยมีใครกล้าทำตัวหยาบคายกับเขามาก่อน เขาไม่กังวลแม้ว่าพวกนั้นจะมีจอมยุทธ 13 ดาวเขาจ้องมองอย่างเย็นชาไปที่โชวชูหยุนและชายชราทั้งสองคน ในตอนที่เขากำลังจะทันได้พูดอะไร เสียงหัวเราะเยาะเย้ยก็ดังมาจากด้านนอก “ข้าไม่คิดเลยว่าคุณชายหลันโม่ที่เป็นที่รู้จักกันดีจะรังแกกลุ่มนักผจญภัย เหลือเชื่อจริง ๆ แต่ว่า นักผจญภัยฟ้าครามไม่ใช่กลุ่มนักผจญภัยเล็ก ๆ พวกเขาไม่ใช่กลุ่มที่เจ้าจะไปรังแกได้”ชายหนุ่มชุดขาวที่ดูเหมือนจะมีอายุยี่สิบปีเดินเข้ามาจากด้านนอก เขามองหลันโม่อย่างขบขัน ในขณะที่มีชายวังกลางคนสองสามคนตามเขามา แต่ละคนนั้นเปล่งรัศมีไปด้วยพล
