ังแห่งการมีอยู่ที่กล้าหาญ“ข้าก็คิดว่าเป็นใคร ? คุณชายใหญ่ของเผ่าคีรังค์ คีดีนั้นเอง” หลันโม่เหยียด เผ่าคีรังค์มีฐานะในระดับเดียวกันในเมืองศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาก็เป็นหนึ่งในสามเผ่าใหญ่เหมือนกันคีตี้ไม่สนใจหลันโม่ เขามาถึงที่ข้าง ๆ โชวชูหยุนและป้องมือ “หัวหน้าโชวชูหยุน เผ่าคีรังค์ของข้ากำลังเป็นพันธมิตรกับเผ่าซี่ พวกเรากำลังจะเข้าไปที่ส่วนลึกของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ พวกเราอยากจะชวนให้หัวหน้าโชวชูหยุนมาเข้าร่วมกับพวกเราอย่างจริงใจ”“ข้าเพิ่งรู้มาว่าเผ่าคีรังค์นั้นมาด้วยความตั้งใจเดียวกับข้า ยังไงก็เถอะ ข้าจะนั่งอยู่ที่นี่แล้วดูว่าเจ้าจะดึงเอานักผจญภัยฟ้าครามไปเข้าพวกได้อย่างไร แต่ข้าก็ได้ยินมาว่าเผ่าใหญ่จากเมืองดอร์คก็จะไปที่อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เพื่อที่จะไปเอาน้ำศักดิ์สิทธิ์ของโลกมาเช่นกัน” หลันโม่เหยียด หลังจากนั้น เขาก็มองไปรอบ ๆ โรงเตี้ยมและเห็นว่าโต๊ะทั้งหมดมีคนนั่งแล้ว“คุณชาย ให้ข้าหาที่ให้ท่านเอง” ยามรักษาการด้านหลังนายน้อยลังโม่ก้าวไปข้างหน้า เขามองไปรอบ ๆ ด้วยสายตาที่แหลมคม และในท้ายที่สุด สายตาของเขาก็หยุดไปที่เจี้ยนเฉินที่นั่งอยู่คนเดียว หลังจากนั้น เขาก็เดินไปที่โต๊ะและกระตุกเจี้ยนเฉิน “เจ้าหนู คุณชายกำลังจะใช้โต๊ะนี้ ออกไปเดี๋ยวนี้ อย่าให้คุณชายเสียเวลา”ทุกคนในโรงเตี้ยมนั่งเป็นกลุ่ม และพวกเขาก็กำยำและเปล่งรัศมีด้วยพลังแห่งการมีอยู่ที่ทรงพลังออกมา ไม่เพียงแต่เจี้ยนเฉินจะดูธรรมด
