พวกเรา พี่จะยังยอมทำงานหนักเพื่อเลี้ยงดูเขาอีกหรือ?”
เขารู้ดีว่าจุดอ่อนของอวิ๋นโส่วกวงคืออะไร ในใจของพี่ชายไม่เคยให้ความสำคัญกับตัวเอง นอกจากบิดาอย่างผู้เฒ่าอวิ๋นแล้ว สิ่งที่เขาให้ความสำคัญมากที่สุดก็ไม่พ้นน้องชายอย่างเขานี่เอง
แน่นอนว่าเป็นไปตามที่เขาคาดไว้ เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของอวิ๋นโส่วกวงก็เผยให้เห็นถึงความลังเล หากพลาดโอกาสดีๆ เช่นนี้ไป ต่อไปคงยากที่จะแยกบ้านได้แล้ว!
ฉี่ชิ่งและฉี่เสียงเห็นดังนั้น จึงรีบหว่านล้อมบิดา “ท่านพ่อ ท่านอารองจากบ้านไปเพราะอะไรเล่า? บัดนี้ท่านอารองกลับมาทั้งที ท่านจะทนเห็นคนอื่นรังแกท่านอารองจนตายได้จริงๆ หรือขอรับ?”
“ท่านพ่อ ท่านเป็นพี่ชายแท้ๆ ของท่านอารอง ท่านเคยบอกว่าตอนที่ท่านย่าเสียชีวิต ท่านย่าจับมือท่านไว้แน่น บอกให้ท่านดูแลท่านอารองให้ดี”
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังจากภรรยาและลูกๆ บวกกับคำพูดของลูกทั้งสองคนที่กระทบจิตใจของเขา อวิ๋นโส่วกวงจึงกัดฟันเอ่ยขึ้นว่า “เจ้ารอง พี่จะเชื่อฟังเจ้าทุกอย่าง!”
ผู้เฒ่าอวิ๋นไม่คิดเลยว่าอวิ๋นโส่วกวงจะพูดเช่นนี้ ทันใดนั้นก็พลันโกรธจนแทบสิ้นสติ แต่เพราะเรื่องราวโยงไปถึงอวิ๋นโส่วจู่ว่าจะกลับมาจากศาลาว่าการได้หรือไม่ เขาจึงไม่สามารถแสร้งเป็นลมได้อีก
“เจ้ารอง เจ้า… เจ้าจะทำใ
