ขึ้นมาดูด้วยความสนใจ ราวกับเจอของล้ำค่า นางพิจารณาอย่างละเอียดพร้อมกับอวิ๋นโส่วจง ก่อนจะเอ่ยชมไม่หยุดปาก “ใสเหมือนผลึกแก้วจริงๆ กลิ่นก็หอมมาก”
เนื่องจากอวิ๋นเจียวบอกกับพวกเขาล่วงหน้าแล้วว่า เครื่องประทินผิวและสูตรลับนั้นซื้อมาจากพ่อค้าต่างถิ่นในราคาถูกตอนที่อยู่เมืองหลวง ฟางซื่อและอวิ๋นโส่วจงจึงไม่สงสัยเลยที่อวิ๋นเจียววัยหกขวบจะสามารถทำสบู่ผลึกแก้วเช่นนี้ออกมาได้
“จริงๆ แล้วสบู่ผลึกแก้วก็คือสบู่เจ้าค่ะ เพียงแต่มีขั้นตอนการทำเพิ่มขึ้นมาสองขั้นตอน และส่วนผสมเพิ่มอีกสองชนิด”
อวิ๋นโส่วจงพูดอย่างอารมณ์ดี “สบู่ผลึกแก้ว ชื่อเพราะดี… คงขายได้ราคา เจียวเอ๋อร์ลูกสาวเรานี่เป็นเทพเจ้าแห่งโชคลาภจริงๆ!”
ฟางซื่อมองอวิ๋นเจียวด้วยสายตาเอ็นดู รอยยิ้มบนใบหน้าอบอุ่นราวกับแสงจันทร์นอกหน้าต่าง
อวิ๋นเจียวพูดต่อ “ท่านแม่ สบู่ผลึกแก้วใช้ล้างหน้าก็ได้ ใช้ถูตัวอาบน้ำก็ได้เจ้าค่ะ!”
อวิ๋นฉี่ซานพูดด้วยความตื่นเต้น “เจียวเอ๋อร์ งั้นพรุ่งนี้เช้าพวกเราทำสบู่ผลึกแก้วกันเถอะ!”
อวิ๋นเจียวส่ายหน้า “พี่รอง พรุ่งนี้พวกเรายังต้องทำสบู่ธรรมดา เพราะสบู่ผลึกแก้วต้องใช้กานโหยว [2] เครื่องประทินผิวก็ต้องใช้กานโหยวเหมือนกัน และกานโหยวสกัดได้จากการทำสบู่เท่านั้นเจ้าค่ะ”
อวิ๋นฉี่ซานยิ้มแห้งๆ “ฮ่าๆ ข้าใจร้อนไปหน่อย งั้นพรุ
