นลงไปในหลุมที่ไร้ก้นอย่างลูกคนที่ห้าของนางแน่ ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น อวิ๋นโส่วจู่ที่อารมณ์ดีก็เอื้อมมือเข้าไปในเสื้อของหลิ่วซื่อ บีบคลึงด้วยแรงอารมณ์ ไม่นานหลิ่วซื่อก็ส่งเสียงครางในลำคอ…
รุ่งเช้าวันต่อมา อวิ๋นโส่วจงก็ออกจากบ้านพร้อมกับอวิ๋นฉี่เยว่ เด็กหนุ่มต้องไปเรียนที่สำนักศึกษาเอกชน เพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่ออาจารย์ อวิ๋นโส่วจงผู้เป็นบิดาจึงต้องไปมอบของกำนัลและค่าเล่าเรียนด้วยตัวเอง
หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จ อวิ๋นเจียวกับอวิ๋นฉี่ซานสองพี่น้องก็เริ่มลงมือทำสบู่ทำมือในห้อง เนื่องจากการทำเครื่องประทินผิวต้องใช้กลีเซอรีน ดังนั้นทั้งสองคนจึงลองทำสบู่ทำมือก่อน เพื่อดูว่าสามารถสกัดกลีเซอรีนออกมาได้หรือไม่ ส่วนผสมล้วนซื้อมาแบบสำเร็จรูป พี่น้องทั้งสองคนจึงเริ่มทดลองทำตามสูตรที่อวิ๋นเจียวลอกมาจากหนังสือ
หลังจากลองผิดลองถูกมาทั้งเช้า เสียไขมันแพะและด่างไปไม่น้อย แต่ก็ยังทำสบู่ทำมือที่อวิ๋นเจียวต้องการไม่ได้ ได้มาเพียงสบู่ธรรมดากองโต แต่เรื่องที่ทำให้อวิ๋นเจียวรู้สึกโล่งใจก็คืออวิ๋นฉี่ซานเพียงแค่ล้มเหลวสองสามครั้ง ก็สามารถสกัดกลีเซอรีนออกมาได้สำเร็จ! เมื่อมีกลีเซอรีนแล้ว ก็สามารถทำเครื่องประทินผิวได้ตามต้องการ!
หลังจากกินข้าวเสร็จ ก่อนที่อวิ๋นฉี่ซานจะไปที่บ้านตระกูลเฉียว อวิ๋นเจียวก็
