หยวเยว่เดินอยู่เคียงข้างกันบนเนินใกล้ ๆ เจียงเฉินมองออกไปไกล จากนั้น เขาก็ถอนหายใจยาว เจี้ยนเฉินได้บรรลุเรื่องที่ค้างคาในจิตใจของเขามาหลายปี รัมกุยเนสได้รับการรักษาในที่สุด และเสี่ยวไป๋ก็ได้กลับมาพบกับนางโหยวเยว่ยืนอยู่เงียบ ๆ ข้างเขา นางกอดแขนของเจี้ยนเฉินเอาไว้ในขณะที่สายตาของนางเป็นประกาย นางดูโลกที่แปลกตาภายในวัตถุเซียนอย่างต่อเนื่อง เห็นได้ชัดเลยว่ามันแตกต่างจากโลกภายนอก“เจี้ยนเฉิน นี่มันที่ไหนกัน ? ” โหยวเยว่ถาม เสียงของนางฟังดูน่าพึงพอใจเหมือนเสียงนกร้อง“นี่เป็นมิติภายในวัตถุเซียน” เจี้ยนเฉินอธิบายเรื่องมิติวัตถุเซียนในโหยวเยว่ฟัง มันทำให้นางเข้าใจมากขึ้นทันที นางตกตะลึงในตอนนี้เอง คลื่นพลังงานที่มหาศาลก็พุ่งพวยจากโถงออกไปทั่วมิติของวัตถุเซียน สัตว์อสูรระดับ 7 ทั้งหมดสัมผัสได้ถึงมันและมองไปที่ปราสาทอย่างสงสัยทันทีเจี้ยนเฉินก็มองไปที่ทิศทางที่คลื่นพลังงานพุ่งออกมา เขาสัมผัสได้ราง ๆ ถึงความกดดันของธรรมชาติที่ซ่อนอยู่ในคลื่นพลัง มีเฉพาะทักษะการต่อสู้รับสวรรค์หรือระดับเซียนเท่านั้นที่จะทำให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ได้“มันต้องเป็นนูบิสแน่ ดูเหมือนเขาจะประสบความสำเร็จบ้างแล้วในการค้นคว้าเรื่องทักษะการต่อสู้ระดับเซียน” เจี้ยนเฉินพึมพำ อย่างไรก็ตาม เขาก็รู้ด้วยว่าทักษะการต่อสู้ระดับเซียนนั้นลึกซึ้งเพียงใด มันไม่ได้เรียกรู้กันได้ง่าย ๆ นี่ยังไม่พูดถึงการที่นูบิสกำลังจะเปลี่ยนทักษะการต่อสู
