อขาว อย่างไรก็ตาม นางก็เข้าใจได้อย่างเร็ว ดีใจมากกว่าเดิม นางร้องออกมาอย่างต่อเนื่อง “พี่ใหญ่ เจ้าต้องพบนายท่านมาแน่ ท่านต้องได้พบกับนายท่านมาแน่ ใช่หรือไม่ ? บอกเสี่ยวหลิงเร็ว เสี่ยวหลิงคิดถึงนายท่านมาก นายท่านอยู่ที่ไหน ? ” ในตอนสุดท้าย เสียงของเสี่ยวหลิงก็เกือบเหมือนสะอื้นและนางน้ำตาคลอ
“เสี่ยวหลิง ข้าพบกับนายท่านของเจ้ามาจริง ๆ แต่เขาก็เหลืออยู่ในรูปแบบของวิญญาณเท่านั้น นายท่านของเจ้าบอกข้าให้มาบอกเจ้าว่าเมื่อเจ้าทำภารกิจสำเร็จแล้ว เจ้าจะได้เป็นอิสระ อีกทั้งเจ้าจำเป็นที่จะต้องฝึกฝนอย่างหนักด้วยวิธีที่นายท่านของเจ้าส่งมอบมาให้เมื่อหลายปีที่แล้ว” เจี้ยนเฉินพูด จากนั้น เขาก็มองไปที่เสือขาว เขาก็สงสัยเช่นเดียวกัน เมื่อเขาเห็นโมเทียนหยุนในครั้งแรก โมเทียนหยุนเป็นแค่วิญญาณเท่านั้น อีกทั้ง เสี่ยวหลิงยังบอกว่ากลิ่นของโม่เทียนหยุนบนตัวของเขาได้จางหายไปเมื่อเวลาผ่านไปเมื่อครั้งล่าสุดที่เขาพบกับนางด้วย แต่เป็นไปได้อย่างไรที่กลิ่นมันยังอยู่หลังจากที่เวลาผ่านมามากขนาดนั้น ? อีกทั้ง กลิ่นของโม่เทียนหยุนยังแรกกว่าบนตัวของเสือขาวอีก ? เจี้ยนเฉินไม่เข้าใจเรื่องนี้จริง ๆ
ตอนนั้น เสือขาวแค่ออกมาจากมิติของวัตถุเซียนมาเพียงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น ไม่นานไปกว่าช่วงเวลาที่เขาและหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์อยู่กับโมเทียนหยุนเลย แม้ว่าในตอนนี้มันจะกลิ่นเหมือนโม่เทียนหยุน มันไม่น่าจะเป็นไปได้ที่กลิ่นของโม่เที
