ฉินทั้งหมดไปด้วย” ในตอนนั้นเอง เจียงหยาง ซู หยุนคงดูเหมือนจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นไม่มีใครในทวีปเทียนหยวนที่มีพลังพอที่จะก้าวก่ายกับเรื่องนี้ เพราะว่านี่เป็นการตัดสินใจของตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบเจียงหยาง ซู หยุนคงโบกแขนเสื้อของเขา และยกตัวโหยวเยว่และคนอื่น ๆ ขึ้นไปในอากาศด้วยความสามารถของเขาที่เป็นเซียนผู้คุมกฎ เขายืนอยู่กับ เจียงหยาง ซู หยวนเซียวในขณะที่เขามองลงไป “ไป๋ไฮ เจียเต๋อไท พวกเรากลับไปที่ตระกูลเจียงหยางกันก่อนเถอะ”ไป๋ไฮและเจียเต๋อไท่ลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะบินออกไปเช่นกัน พวกเขาวางแผนที่จะออกไปกับเจียงหยาง ซูหยุนคงเพราะว่าพวกเขาเดาได้กลายกลายว่าพันธมิตรพิชิตอัคนีคงไม่ปล่อยพวกเขาเอาไว้แน่ถ้าพวกเขายังอยู่ต่อไป่เจี้ยนทำท่าไม่พอใจออกมาทันทีในขณะที่เขาเห็นว่าทุกคนที่สำคัญกับเจี้ยนเฉินกำลังจะถูกพาไป เขาคำรามออกมา “รอก่อน ในฐานะที่เจ้า เจียงหยาง ซู หยุนคง เป็นสมาชิกของตระกูลเจียงหยาง เจ้าสามารถไปได้ แต่พวกเจ้าที่ไม่ใช่คนของตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งสิบ ดังนั้นพวกเขาจะไปไม่ได้” ไป่เจี้ยนได้ทอดสายตามองไปยังคนที่เกี่ยวข้องกับเจี้ยนเฉิน และไม่ต้องการที่จะให้ใครไปไหนได้ เขาจะปล่อยให้คนพวกนี้จากไปง่าย ๆ ได้อย่างไร ?มีเพียงเรื่องนี้อย่างเดียวเท่านั้นที่เขาจะปลดปล่อยความโกรธที่เขามีให้เจี้ยนเฉินได้ใบหน้าของเจียงหยาง ซู หยุนคงมืดครึ้มในขณะที่แววตาของเขาเป็นประกายเย็นชา ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรออ
