ไม่เป็นผู้คุมกฎของเผ่าเต่า ผู้เยาว์ขออำลา” เจี้ยนเฉินออกจากห้องโถงไปหลังจากพูดจบ เขาไม่แสดงท่าทีไม่เต็มใจเลยไม่มีใครในโถงหยุดเจี้ยนเฉิน แม้ว่าพวกเขาจะไม่ยอมรับในเจี้ยนเฉินเพราะว่าผู้อาวุโสสองและสาม แต่ปราณของผู้คุมกฎของเขานั้นเป็นของจริง มันยากมากที่จะปลอมได้ผู้อาวุโสสูงสุดยืนอยู่อย่างโกรธเกรี้ยวหน้าบัลลังก์ หลังจากสิ่งที่เกิดขึ้น เขาก็ไม่มีหน้าที่จะหยุดเจี้ยนเฉินเอาไว้ เขาได้แต่ปล่อยให้เจี้ยนเฉินจากไปเมื่อเจี้ยนเฉินออกไปจากทางเข้าหลัก เขาเห็นซี่หวังกำลังถกเถียงอย่างไม่พอใจกับองครักษ์ที่รักษาการณ์อยู่ที่นั่น เขาตามเจี้ยนเฉินมาแต่เขานั้นไม่เร็วเท่าผู้อาวุโสสูงสุด ดังนั้นเขาจึงถูกนำห่างไปไกล เมื่อเขามาถึงที่นี่ ทั้งสองก็เข้าไปด้านในแล้ว เขาจึงเข้าไปในเผ่าไม่ได้หากไม่มีผู้อาวุโสสูงสุดคอยนำทาง ดังนั้นเขาจึงกำลังเถียงกับยามรักษาการที่อยู่ที่ทางเข้าหลัก“ซี่หวัง” เจี้ยนเฉินตะโกนออกมาและรีบเข้าไปหาเขาเมื่อได้เห็นเจี้ยนเฉินเดินออกมาจากข้างใน ซี่หวังก็หยุดพูดกับยามรักษาการทันที เขามองขึ้นลงที่เจี้ยนเฉินและพูด “เจ้าออกมาเสียที เป็นยังไงบ้าง ? เจ้าได้กลายเป็นผู้คุมกฎของเผ่าเต่าหรือยัง ? “คำพูดที่ซี่หวังพูดออกมาทำให้ยามรักษาการตกใจและสายตาที่พวกเขามองไปที่เจี้ยนเฉินก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ตอนนี้พวกเขารู้แล้วว่าทำไมพวกเขาถึงได้รู้สึกเคารพและเกรงกลัวคนคนนี้ สุดท้ายเพราะว่าเขาเป็นผู้คุมกฎของเผ่าของ
