ที่บ้านตระกูลอวิ๋นไม่เคยมีวันไหนสงบสุข ฝ่ายผู้เฒ่าอวิ๋นก็เสียหน้าต่อหน้าหัวหน้าตระกูลและผู้ใหญ่บ้าน ส่วนอวิ๋นโส่วจู่น้องชายคนที่สี่ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ผ่านมาสองวันเต็มๆ แล้วยังไม่เห็นวี่แวว เมื่อคิดเรื่องวุ่นวายพวกนี้แล้วผู้เฒ่าอวิ๋นก็เครียดจนนอนไม่หลับทั้งคืน
รุ่งเช้า ผู้เฒ่าอวิ๋นตื่นแต่เช้าตรู่ แต่ไม่ว่าจะไปที่บ้านของผู้ใหญ่บ้านหรือบ้านของหัวหน้าตระกูล เขาก็ไม่เจอใครเลย หัวหน้าตระกูลไปเยี่ยมญาติ ส่วนผู้ใหญ่บ้านไปทำธุระที่อำเภอ ผู้เฒ่าอวิ๋นพอเข้าใจได้ว่าไปในตัวอำเภอจะต้องออกเดินทางแต่เช้า แต่ว่าไปเยี่ยมญาติ มีใครเขาไปกันแต่เช้าเช่นนี้ด้วยหรือ? ผู้เฒ่าอวิ๋นรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง แต่ก็นึกไม่ออกว่ามันคืออะไร
เขาไม่รู้เลยว่า ตอนนี้อวิ๋นโส่วจงพาลูกๆ ทั้งสามคน นั่งรถลากวัวของจางเฉวียนฟา ลูกชายคนที่สามของผู้ใหญ่บ้าน มุ่งหน้าไปยังตัวอำเภอพร้อมกับผู้ใหญ่บ้าน
ตระกูลจางในหมู่บ้านไหวซู่ เป็นตระกูลใหญ่ที่สุดในหมู่บ้าน บรรพบุรุษเคยมีผู้สอบได้เป็นบัณฑิตจวี่เหริน [1] ถึงสองคน โดยเฉพาะสายของจางต้าไห่ ฐานะทางบ้านค่อนข้างมั่งคั่ง ยิ่งไปกว่านั้น จางต้าไห่ยังเป็นผู้ใหญ่บ้านที่ปกครองดูแลครอบครัวเป็นอย่างดี แม้ว่าครอบครัวของเขาจะไม่ได้แยกบ้านกันอยู่ แต่หากทำงานในบ้านเสร็จแล้ว
