เดิมทีหลังจากที่อวิ๋นโส่วจงพาอวิ๋นฉี่เยว่กับอวิ๋นฉี่ซานไปคารวะและเชิญผู้ใหญ่บ้านกับหัวหน้าตระกูลแล้ว เขาก็ตั้งใจจะไปบ้านเก่าตระกูลอวิ๋นเพื่อเชิญพี่ใหญ่กับน้องสามพร้อมทั้งครอบครัวของพวกเขามาเช่นกัน
ในเมื่อเชิญพี่ใหญ่กับน้องสามแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่เชิญผู้เฒ่าอวิ๋น ผู้เฒ่าอวิ๋นนึกถึงเหตุการณ์วันที่อวิ๋นโส่วจงย้ายข้าวของออกไป ที่จริงในใจก็ยังรู้สึกไม่ค่อยดีนัก เดิมทีจึงไม่อยากมา แต่อวิ๋นเหมยเอ๋อร์ไม่รู้ไปพูดอะไรกับเถาซื่อ เถาซื่อจึงขอตามผู้เฒ่าอวิ๋นมาด้วยให้ได้ คราวนี้แม้แต่อวิ๋นเหมยเอ๋อร์ก็ตามมาด้วย คนบ้านสี่จึงต้องตามมาเป็นธรรมดา
ในเมื่อทุกคนต่างก็ตามบิดาของเขามา อวิ๋นโส่วจงจะไล่พวกเขาออกไปได้อย่างไร
ตอนนี้อวิ๋นเหมยเอ๋อร์ยืนหลบอยู่ข้างหลังเถาซื่อ มองฟางซื่อกับอวิ๋นเจียวที่สีหน้าบึ้งตึงด้วยแววตาท้าทาย โดยไม่มีทีท่าลุกลี้ลุกลนหรือหวาดกลัวแม้แต่น้อย
“ฮูหยินเจ้าค่ะ กล่องเครื่องประดับของคุณหนูหายไปแล้ว รวมทั้งชุดของคุณหนูด้วยเจ้าค่ะ นอกจากนี้ผ้าห่มของคุณหนูก็ถูกตัดขาดหมดแล้ว เสื้อผ้าที่เหลืออยู่ในตู้ก็ถูกตัดขาดเช่นกันเจ้าค่ะ” ชุนเหมยเดินออกมาจากห้องของอวิ๋นเจียว เห็นได้ชัดว่าเพิ่งตรวจสอบข้าวของเสร็จ
“เอาของของเจียวเอ๋อร์ออกมา!” ขโมยกล่องเครื่องประดับของอวิ๋นเจียวไปแล้วช่างเถิ
