นพ่อ ลุงเจียง ป้าสอง ป้าสาม ป้าสี่ น้องรอง น้องสาม น้องเล็ก ข้าจักไม่ลืมพวกเขาเลยอาหู่ เจ้าจักทอดทิ้งท่านแม่ของเจ้าไปจริง ๆ หรือ? สีหน้าของหลิงหลงน่าเวทนานัก นางร้องไห้อย่างเจ็บปวดราวกับว่าพวกเขาต้องตายจากกัน น้ำตาสองสายที่เจ็บปวดไหลออกมาจากดวงตาของนางนางได้สูญเสียสามีของนางไปแล้ว นางไม่ต้องการเสียลูกชายของนางอีก ประหนึ่งลูกชายของนางเป็นเพียงสิ่งเดียวที่สนับสนุนจิตใจของนางความเศร้าโศกของหลิงหลงก่อให้เกิดปฏิกิริยาบางอย่างในสภาวะจิตใจที่ไม่อาจสั่นคลอนได้ของเจียงหยาง หู่ ดวงตาของเขาที่ซึ่งสงบนิ่งอยู่ ในที่สุดก็แสดงให้เห็นถึงอารมณ์ความรู้สึก เขาได้เดินไปถึงข้างหน้าหลิง หลงและใช้มือหนาของเขาจับมือของหลิงหลงไว้อย่างแนบแน่น ท่านแม่ ข้าจะไม่ทอดทิ้งท่าน ข้าจะไปที่อารามจิตพิสุทธิ์เพื่อหาเส้นทางที่ข้าควรจักเดิน ท่านแม่ ข้าจะกลับมาพบท่านบ่อย ๆ นะถ้าหากเจ้าไม่ได้ตัดความยึดติดและความกังวลของเจ้าอย่างสมบูรณ์แล้ว เจ้าจะบรรลุปรมัตถ์อันยิ่งใหญ่ได้อย่างไร ? ดูเหมือนว่าเจียงหยางหู่ยังคงมีทางอีกยาวไกลในอนาคตเมื่อไปถึงที่ตรงที่หลิงหลงอยู่แล้ว หัวหน้าอารามรู้ว่าถ้าหากนางปล่อยเจียงหยางหู่ไว้เช่นนี้ จักทำให้ความยึดติดของเขาแข็งกล้าขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยคลื่นของพลังงานโลกของนางห่อหุ้มรอบ ๆ ตัวเจียงหยางหู่ไว้เบา ๆ แล้วนำพาเขาออกไป หลังจากนั้นนางก็เดินผ่านประตูมิติพร้อมกับคนอื่น ๆ จากอารามจิตพิสุทธิ์ มีเพียงแต่น้ำ
