ไปกว่านั้นพี่สี่ก็ยังไม่กลับมา เรื่องราวเป็นยังไงกันแน่รอพี่สี่กลับมาก่อนแล้วค่อยว่ากันเถิดขอรับ” อวิ๋นโส่วเย่าทนดูต่อไปไม่ไหว จนต้องเอ่ยห้ามปราม
ยิ่งไปกว่านั้นหากขายรถม้าจริง ก็น่าจะกลับมาถึงบ้านนานแล้ว ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะมืดค่ำแล้วยังไม่กลับบ้าน บวกกับเรื่องเลวร้ายที่อวิ๋นโส่วจู่เคยทำมา อวิ๋นโส่วเย่าพอจะเดาเรื่องราวคร่าวๆ ออกแล้ว
“ถุ้ย!” เถาซื่อถ่มน้ำลายลงบนพื้นอย่างรังเกียจ นิ้วที่เหี่ยวแห้งชี้หน้าเขาและด่าว่า “เจ้ามันไอ้ลูกอกตัญญู! แท้จริงแล้วเจ้าคลอดออกมาจากท้องของใครกันแน่? เจ้าเข้าข้างพวกเขา แล้วเจ้ารองเคยมองพวกเจ้าอยู่ในสายตาบ้างหรือไม่!?”
จากนั้นก็หันไปด่าผู้เ่าอวิ๋น “แล้วก็เจ้าด้วย ตาแก่ไม่ตาย! ใช้ให้ใครไปตามเจ้าสี่ก็ไม่ใช้ ดันให้คนของบ้านเจ้าใหญ่ไป พวกมันอยากเห็นตระกูลอวิ๋นล่มจมจะแย่ ร่วมมือกับเจ้ารองมาโกงเงินทองของตระกูลอวิ๋น เจ้าดูไม่ออกหรือยังไง? ข้าอุตส่าห์ยอมแต่งงานกับตาแก่ขี้เหล้าอย่างเจ้า ทำงานหนักเป็นวัวเป็นควายให้ตระกูลอวิ๋นมาหลายปี ข้าก็แก่แล้ว ยังถูกสองลูกชายของเจ้าร่วมมือกันวางแผนมารังแก ข้าไม่อยู่แล้ว… ข้าไม่อยู่ให้รกหูรกตาพวกเจ้าแล้ว…”
ด่าไปด่ามา เถาซื่อก็เริ่มอาละวาดขึ้นมา ผู้เ่าอวิ๋นได้ยินเสียงโวยวายจนปวดขมับ จึงตบโต๊ะแล้วตวาด “พอได้
