้น ริมฝีปากแดงระเรื่อเผยรอยยิ้มหวานหยด
“ท่านแม่วางใจเถิด ข้าไม่กลัวหรอกเจ้าค่ะ! ยิ่งไปกว่านั้นแค่มีพี่ใหญ่พี่รองอยู่เป็นเพื่อนข้าเท่านี้ก็เพียงพอแล้วเจ้าค่ะ”
กล่าวจบก็กระโจนตัวเข้าสู่อ้อมอกตัวเข้าไปในอ้อมกอดของฟางซื่อ ท่าทางออดอ้อนเช่นนี้เรียกรอยยิ้มจากฟางซื่อได้เป็นอย่างดี
ฟางซื่อใช้ปลายนิ้วจิ้มหน้าผากของนางเบาๆ แววตาฉายประกายเอื้อเอ็นดูและหวานล้ำจนน่าอิจฉา “เจ้าลิงน้อย ชอบออดอ้อนเสียจริง!”
อวิ๋นเจียวหัวเราะคิกคัก พลางซุกตัวในอ้อมกอดฟางซื่อแล้วหาท่านอนที่สบาย ในใจพลันทอดถอนใจครุ่นคิดว่าเวลาผ่านไปเร็วราวพริบตา นางทะลุมิติมายังแคว้นต้าเยี่ยก็ผ่านไปสองเดือนแล้ว
วันคนโสด [1] อวิ๋นเจียวกำลังสนุกกับการชอปปิงออนไลน์บนเถาเป่า [2] อยู่ จู่ๆ นอกหน้าต่างก็มีเสียงฟ้าร้องดังสนั่น จอคอมพิวเตอร์ดับวูบ นางก็หมดสติไปพร้อมกับกลิ่นไหม้ พอรู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าตนเองได้เกิดใหม่ในร่างของเด็กสาววัยหกขวบที่มีชื่อเดียวกันกับนาง
ฟางซื่อรักอวิ๋นเจียวมาก ไม่เพียงแต่ฟางซื่อ อวิ๋นโส่วจง อวิ๋นฉี่เยว่ และอวิ๋นฉี่ซาน ต่างก็รักและเอ็นดูนางอย่างสุดหัวใจ ปกป้องนางราวกับแก้วตาดวงใจ
ก่อนที่จะทะลุมิติมา อวิ๋นเจียวเป็นเด็กกำพร้าในเทียนเฉาในช่วงยี่สิบหกปีที่นางอาศัยอยู่ในเทียนเฉา สิ่งที่นางปรารถนามากที่สุดคือความรักใคร
