ร ไม่เช่นนั้นแล้ว มันคงมีการนองเลือดที่ด้านหน้าของประตูเมือง
โดยขณะนี้ โหยวเยว่ได้ย้ายไปอยู่ด้านเจี้ยนเฉินและจับแขนซ้ายของเขา “เจี้ยนเฉิน ปล่อยไปเถิด ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาในเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้”
อันเป็นผลมาจากคำพูดของโหยวเยว่ กลิ่นอายฆาตกรรมที่แผ่ไปทั่วร่างกายเจี้ยนเฉินหายไปอย่างช้า ๆ แต่ทว่าเขายังคงจ้องมองอย่างไม่ไยดีไปที่ทหารคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขา เขาตะโกนว่า”ไปซิ ! “
เห็นว่าสถานการณ์ที่ด้านหน้าคงที่แล้ว ผู้บัญชาการก็สามารถที่จะผ่อนลมหายใจยาวออกมา คว้าคอเสื้อของทหารและเขาโยนไปที่ด้านข้างเขา ร้องออกมาด้วยความโกรธ “รีบไปให้พ้นทาง ! อย่าปิดกั้นเส้นทางของนายท่าน” รอยยิ้มได้ปรากฏบนใบหน้าของเขา ในขณะที่เขาพูดกับเจี้ยนเฉินด้วยน้ำเสียงจริงใจ”นายท่าน ข้าต้องขออภัยสำหรับการเสียสละเวลาอันมีค่าของท่าน ขอให้เดินทางอย่างปลอดภัย ! “
แม้ว่าเมืองเฟิงหนางนั้นจะมีกฎ เช่น ห้ามไม่ให้แบกโลงศพเข้าไปภายในเมือง แต่ทว่าผู้บังคับบัญชาไม่ได้พยายามที่จะหยุดเขา ในทางตรงกันข้าม ผู้บังคับบัญชาได้ต้อนรับเขาด้วยความเคารพอย่างถึงที่สุด ราวกับว่าเขาได้หวั่นเกรงต่ออีกฝ่าย
โดยไม่พูดอะไรอีกเจี้ยนเฉินแบกโลงศพที่มีไป๋หยุนไห่เข้ามาในเมือง ด้วยความหนักใจของผู้ที่อยู่ข้างหลังเขา ไป๋หยุนเทียน โหยว่เยว่ เถี่ยต้า ไป๋เหลียน ที่ตามมา
หลังจากที่พวกเขาเข้ามาในเมือง บริเวณที่อยู่ใกล้กับประตูเมืองก็กลับมาสู่ช่วงเวลาปกติในที่สุด คนจ
