าต้องรีบ”
“ถ้าเช่นนั้นแล้วเจ้าก็ดูแลตัวเองดี ๆ ! ” หัวใจของหวงหลวนเต้นระรัว ตอนนี้นางได้แต่คล้อยตามเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินพยักหน้าและหันกลับไปโดยไม่พูดสิ่งใดอีก
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินได้เรียกหาที่ปรึกษาจักรพรรดิทั้งห้าคนที่มายังตระกูลหวง พวกเขาถูกลากออกมาจากโต๊ะอาหาร พวกเขาบอกลาหัวหน้าตระกูลหวงและออกมาอย่างเร่งรีบ
พวกเขายังคงได้กลิ่นแก่นกล้วยไม้ที่อยู่บนตัวเจี้ยนเฉิน ฉิงเส้าฟานมองไปที่เจี้ยนเฉินพร้อมกับยิ้มออกมา”ท่านผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ทำไมถึงมีกลิ่นน้ำหอมอยู่บนตัวท่าน ? รึว่าท่านไปทำบางอย่างแย่ ๆ กับตระกูลหวงจนทำให้กังวลเช่นนี้ ? “
เจี้ยนเฉินนั้นคร่ำเคร่งจนไม่สนใจคำหยอกล้อใด ๆ เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงใจเย็น “มีบางเรื่องที่พวกเราต้องรีบกลับไปทำ นั่นเป็นเหตุผลที่พวกเราออกมาอย่างเร่งรีบ”
เมื่อเห็นใบหน้าที่เคร่งขรึมดังนั้น เซียวเทียนและคนอื่น ๆ ก็หมดอารมณ์หยอกล้อทันใดและเริ่มจริงจัง เซียวเทียนได้ถามขึ้นแทนทุก ๆ คน “ผู้พิทักษ์จักรพรรดิ มีอะไรในโลกนี้หรือจึงทำให้ท่านเร่งรีบขนาดนี้ ? “
“เรื่องมันไม่สั้นและก็ไม่ยาว เอาสั้น ๆ นั่นเป็นเรื่องคนสำคัญสำหรับข้า” เจี้ยนเฉินพูดขึ้นอย่างคลุมเครือ
เซียวเทียนและคนอื่น ๆ ตระหนักได้ว่าเจี้ยนเฉินจะไม่อธิบายสิ่งใดอีก ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้ถามสิ่งใดต่อไปและกลับไปสนใจการเดินทาง
ทั้งหกคนเดินทางหลายพันเมตรบนท้องฟ้าด้วยความรวดเร็ว ใต้ฝ่าเท้าของพวกเขามีหมู่เมฆและแ
