ทุกท่านที่กำลังใช้ความรุนแรงในวัดเต๋าเทียนฮั่นของข้า เคยถามความเห็นของข้าหรือไม่?” แม้เสียงนั้นจะเบา แต่กลับเสมือนเสียงระฆังในตอนเช้าและเสียงกลองในตอนเย็น ดังชัดเจนเข้าไปในหูของทุกคน
ครั้นแล้วก็เห็นนักพรตเต๋าน้อยในชุดต้าวผาวของวัดเต๋าเทียนฮั่นเดินเข้ามาช้า ๆ ปราณรอบกายเขาแข็งแกร่งราวกับจับต้องได้
“ในเมื่อเข้ามาในวัดเต๋า พวกท่านก็ต้องปฏิบัติตามกฎของวัดเต๋าที่ห้ามต่อสู้กันเอง” เขาขยับนิ้วมือ พลันค่ายกลที่มองไม่เห็นก็โผล่ขึ้นมา ทำให้วัดเต๋าสั่นสะเทือน พร้อมอำนาจคุกคามอันทรงพลังปะทุขึ้นใจกลางวัดเต๋า ส่งผลให้การโจมตีนับไม่ถ้วนมลายไป เหล่าคนรุ่นเยาว์ทั้งหมดล้วนถูกบังคับให้หยุดเคลื่อนไหวและบางคนถูกกดดันอย่างหนักจนแทบจะคุกเข่าลงบนพื้น
เหมียวจื่ออั๋งกลืนน้ำลายและพูดตะกุกตะกัก “ทะ ทะ ท่านผู้อาวุโสจิ้งจอกเก้าหางโกรธแล้ว…”
เฝ่ยไป๋ลู่เงยหน้าขึ้นมองจิ้งจอกเก้าหางอยู่ครู่หนึ่ง เธอดูจะประหลาดใจเล็กน้อยที่เขาช่วยเธอ
“เมื่อมิอาจลงโทษความชั่ว ส่งเสริมความดีและดำรงความยุติธรรมเอาไว้ได้ก็ช่างเถิด แต่ยังจะแย่งชิงอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของผู้อื่น คนนับพันปิดล้อม รังแกผู้อ่อนแอกว่า นี่พวกเจ้าฝึกเต๋าแบบใดกัน?” สายตาของจิ้งจอกเก้าหางกวาดตามองทุกคน และทุกคนที่สบตากับเขาก็ก้มหน้าลงโดยไม่รู้ตัว ด้วยไม่กล้าเผชิญหน้า
เวลานี้ผู้มีอำนาจที่อยู่บนแท่นสูงต่างพากันยืนขึ้นทีละคน
หากเฝ่ยไป๋ลู่ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลที่แข็ง
