ข่งขันปรมาจารย์ลัทธิเต๋าจัดขึ้นโดยการร่วมมือกันของกลุ่มพันธมิตร ตระกูลใหญ่ สำนักและนิกาย โดยจัดหาทรัพยากรต่าง ๆ เพื่อฝึกฝนปรมาจารย์รุ่นเยาว์”
“เฝ่ยไป๋ลู่ เธอไม่ได้สังกัดนิกาย ไม่มีครอบครัว หนำซ้ำยังไม่ใช่คนของสี่ตระกูลใหญ่หนุนหลัง แม้แต่สมาพันธ์ปรมาจารย์ลัทธิเต๋าก็ยังไม่ได้เข้าร่วมเลยด้วยซ้ำ ตามหลักแล้วเธอไม่สามารถเข้าร่วมการแข่งขันปรมาจารย์ลัทธิเต๋า ที่เธอได้เข้าร่วมก็เพราะผู้นำของนิกายเก้าสวรรค์แนะนำเข้ามา ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลกลใด เธอก็ไม่มีสิทธิ์เอาสิ่งของใด ๆ ไป!”
ต้องขอบคุณหานเสียวเสี่ยวที่บ่นเรื่องเฝ่ยไป๋ลู่กับเขาเสียหลายครั้ง เขาถึงได้รู้จักเฝ่ยไป๋ลู่
ในเมื่ออีกฝ่ายไม่มีอำนาจใด ๆ อยู่เบื้องหลัง เขาก็จำเป็นต้องได้ทีขี่แพะไล่เอาเสียตรงนี้!
ทันใดนั้น เฝ่ยไป๋ลู่ก็ถามขึ้น “ฉันมีคุณสมบัติเข้าร่วมการแข่งขัน แต่ไม่มีสิทธิ์จะได้รับรางวัลงั้นเหรอ?”
หานคังผิงยังคงยิ้ม “ใช่”
‘ช่างไร้ยางอายที่สุด!’ กานว่างกำหมัดแน่น เขาจำได้ว่าไม่เคยมีกฎเช่นนี้มาก่อน นี่มันจงใจพุ่งเป้าไปที่เฝ่ยไป๋ลู่!
ประธานหร่านมองไปทางหานคังผิงแล้วหัวเราะเบา ๆ “ผู้เฒ่าหานพูดแบบนี้ ถ้าอย่างนั้นผู้ได้รับเชิญโดยการสนับสนุนจากต่างประเทศก็ไม่มีสิทธิ์ได้รับรางวัลสินะ?”
“ฉันจะได้รีบส่งคนไปเอารางวัลจากคนที่ได้รับการสนับสนุนจากต่างประเทศคืนมา แล้วบอกว่าหัวหน้าตระกูลหานไม่พอใจกับกฎข้อนี้ โอ๊ะโอ๋ พอเอาของรางวัลเหล่านั้นกลับมาก็เติม
