2 เนื่องจากมีจำนวนมากเกินกว่าที่จะนับได้เขาจึงเดินมาที่กล่องถัดมาและหยิบเข็มขัดมิติขึ้นมา จำนวนของแกนอสูรภายในถูกเขียนไว้บนเข็มขัดมิติแต่ละชิ้น“แกนอสูรระดับ 3 จำนวน 500 อัน”“แกนอสูรระดับ 3 จำนวน 621 อัน”“แกนอสูรระดับ 3 จำนวน 1,000 อัน”“แกนอสูรระดับ 4 จำนวน 600 อัน”“แกนอสูรระดับ 4 จำนวน 530 อัน”……..เข็มขัดมิติแต่ละเส้นได้รับการจัดหมวดหมู่ระหว่างแกนอสูรระดับ 3, ระดับ 4 และระดับ 5 โดยมีแกนอสูรอสูรระดับ 3 อย่างน้อยที่สุดจำนวน 60,000-70,000 อัน, แกนอสูรระดับ 4 ประมาณ 10,000 อัน, แกนอสูรระดับ 5 ประมาณ 400 อันเจี้ยนเฉินเองยังอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความตื่นเต้นกับจำนวนตัวเลขเมื่อเขามองดูเข็มขัดมิติ จำนวนโดยรวมเกินกว่าที่เขาคาดไว้ มันทำให้เขาพูดไม่ออกอย่างไรก็ตามเมื่อเขาคิดว่าอาณาจักรปิงหยางมีประชากรมากกว่า 700 ล้านคน เขาจึงเริ่มสงบลงเล็กน้อย นี่คือคลังสมบัติของทั้งอาณาจักร และถ้าเขาจะเอาแกนอสูรไปสักกอง มันคงจะไม่ทำให้อาณาจักรต้องล่มสลาย บางทีคลังแกนอสูรนี้อาจเป็นผลมาจากการสะสมมาหลายสิบปีเจี้ยนเฉินตัดสินใจที่จะนำเข็มขัดมิติทุกชิ้นเข้าไปในวงแหวนมิติของเขา เขาเก็บทุกชิ้นแม่แต่แกนอสูรระดับ 1 และระดับ 2 เนื่องจากเขามีวงแหวนมิติเหลือเฟือ เขาจึงมีพื้นที่เพียงพอที่จะนำมันไปโดยไม่สร้างความเดือดร้อนฮ่องเต้โกรธมากเมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินกวาดแกนอสูรไปมากมาย แต่ถึงแม้ว่าเขาจะอยากร้องไห้ด้วยความเศร้าโศ
