อันดับต้นๆของหอจุ้ยเซียนที่เขาพอจะชมชอบอยู่บ้าง มิใช่ถูกคหบดีทุ่มเงินก้อนโตไถ่ตัวออกไปใช้ชีวิตสุจริตกันหมดแล้วรึ หรือไม่ก็สะสมประสบการณ์มานานพอ จนพลิกผลันกายกลายเป็นแม่เล้าใหญ่ผู้กุมอำนาจไปเสียแล้ว
ส่วนหญิงคณิกาที่เหลือ แม้แต่ละนางล้วนมีความสามารถติดตัวอยู่บ้าง ทว่าสุดท้ายก็ยังขาดใบหน้าที่ชวนให้ตกตะลึง จึงด้อยรสชาติไปหลายส่วนนัก กลายเป็นดั่งกับข้าวจำเจที่กินจนคุ้นลิ้น ทั้งจืดชืดทั้งไร้รสชาติยิ่งนัก
ในยามที่เขากำลังอยู่ว่างจนร่างแทบขึ้นรางอกขนอยู่รอมร่อ สวรรค์กลับมีตาส่งเมิ่งซีโจวมาปรากฏกายตรงหน้าเขาเสียได้!
สตรีคุ้นเคยนางนี้ หาได้เป็นเพียงยอดหญิงงามเลิศล้ำหนึ่งในหมื่นลี้เท่านั้น แต่ยังเป็นหญิงงามที่น่าสนใจอย่างยิ่ง เป็นผู้ที่สามารถทำให้ชีวิตอันจืดชืดแห้งแล้งของเขา กลับมาเต็มเปี่ยมไปด้วยสีสันและความสนุกสนานขึ้นได้ในชั่วพริบตา!
ดูเถิด เพิ่งพบหน้ากันได้ไม่นาน เพียงเอ่ยวาจากันไม่กี่ประโยค ก็ทิ่มแทงจนหัวใจของเขาเพลิดเพลินดั่งบุปผาผลิบาน ยามนี้รู้สึกโล่งสบายไปทั้งกายแล้ว!
เช่นนี้ยังจะเร้าใจกว่าฟังคำประจบสอพลอเป็นร้อยประโยคเสียอีก!
“ซีโจว วันนี้ลมใดพัดพาเจ้ามายังโรงน้ำชาหวังโยวแห่งนี้รึ?” กวนจื่ออี้กะพริบดวงตาดอกท้อของตนปริบๆ กายยังโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อยด้วย
เมิ่งซีโจวเลิกคิ้วขึ้น