เล็กน้อย และยังคงให้ยาตรงโรคดั่งเคย นางเอ่ยเย้ยหยันขึ้นว่า
“คำตอบยังไม่ชัดเจนอีกรึ แน่นอนว่าข้าต้องมาชมละครลิงอย่างไรเล่า”
กวนจื่ออี้กลั้นต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว เขาระเบิดเสียงหัวเราะลั่นออกมาจนดังสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน เขาหัวเราะจนตัวโยกเอนหน้าเอนหลัง และเกือบจะกลิ้งตกลงจากเก้าอี้
เมิ่งซีโจวได้แต่ยกมือกุมหน้าผากอย่างอ่อนใจ
หากจะกล่าวตามจริงแล้ว ระหว่างนางกับกวนจื่ออี้นั้น ยังจะพอนับได้ว่าเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เยาว์วัยอยู่บ้าง
และต้นตอของวาสนาชั่วร้ายนี้ ยังต้องย้อนกลับไปถึงองค์รัชทายาทซ่งเฉิงจี้ ผู้ที่มีวาจาไม่ไว้หน้าใครเช่นเดียวกัน
และมิรู้ว่าเส้นประสาทเส้นใดของกวนจื่ออี้พันผิดกันแน่ ท่ามกลางผู้คนมากมาย เขากลับไปถูกใจฝีปากคมกริบของซ่งเฉิงจี้ที่สามารถด่าคนตายให้ฟื้นขึ้นได้เข้า ทั้งยังสามารถยั่วโมโหคนเป็นให้ตายคาที่ได้ด้วยเช่นกัน
ซ่งเฉิงจี้ด่าเขา แล้วก็ด่าจริงๆ ด่าชนิดที่ไม่ไว้หน้าเลยสักนิด ทว่ากวนจื่ออี้กลับรู้สึกว่านั่นคือเสียงสวรรค์ เป็นสมบัติล้ำค่าบนโลกมนุษย์! เพียงได้ยินซ่งเฉิงจี้อ้าปากด่าตน เขาก็รู้สึกสบายเนื้อสบายตัว ประหนึ่งได้ดื่มน้ำบ๊วยเปรี้ยวแช่เย็น จนรู้สึกร่างกายเย็นฉ่ำปลอดโปร่งตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า
ดังนั้น เมื่อใดที่เจ้าตัวมีเวลาว่าง ก็มักจะเสนอหน้าด้านๆของต
