ลื่องชื่อแห่งเมืองหลวง ผู้ที่มิมีใครไม่รู้จัก มิมีใครไม่เคยได้ยินนาม — กวนจื่ออี้
กวนจื่ออี้ผู้นี้ เกิดมาพร้อมรูปโฉมงดงามดั่งสวรรค์ประทานให้โดยแท้ ทว่าเจ้าตัวกลับชอบแต่งกายเหนือคนธรรมดาสามัญ… เสมือนนกยูงที่พร้อมจะรำแพนหางได้ทุกที่ทุกเวลา เส้นทองเส้นเงิน สีแดงจัดม่วงฉูดฉาด อะไรยิ่งโดดเด่นสะดุดตา เขาก็ยิ่งเลือกสวมใส่เช่นนั้น
หากกล่าวถึงเรื่องเจ้าชู้เสเพลแล้ว เขานับเป็นผู้ที่ ‘เพียงเดินผ่านหมู่มวลดอกไม้ กลีบใบยังติดเต็มกาย’ อย่างแท้จริง’ หอโคมเขียวคือถิ่นประจำของเขา การโอบกอดซ้ายกอดขวาเกี้ยวพานางคณิกา ทำตัวสำมะเลเทเมา ทั้งหมดล้วนเป็นความสำราญในชีวิตประจำวันอย่างแท้จริง
คุณหนูในห้องหอสามัญทั่วไป เพียงเห็นอาภรณ์สะดุดตาของเขาแต่ไกล ก็ล้วนต้องยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นปิดหน้า ขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจ ราวกับเพียงมองเขานานกว่านั้นสักนิด ก็จะทำให้ชื่อเสียงอันบริสุทธิ์ผุดผ่องของตนต้องแปดเปื้อน ยามลอบวิพากษ์วิจารณ์กันส่วนตัว น้ำเสียงก็ล้วนเจือความขยะแขยงอย่างไม่ปิดบัง
ทว่าคนประเภทนี้ กลับสามารถใช้ชีวิตอยู่ในเมืองหลวงอันเคร่งครัดด้วยกระเบียบได้อย่างสำราญเสรี ไม่จำต้องเก็บงำระมัดระวังตนเลยแม้แต่น้อย
เหตุผลนั้นเรียบง่ายยิ่งนัก เพราะเขาคือบุตรชายคนเดียวของพี่สาวแท้ๆไทเฮาองค์ปัจจุบัน เ
