และเรื่องนี้สำหรับฉู่เซียวแล้ว ย่อมมิต่างอันใดจากการถูกแล่เนื้อเถือหนังทั้งเป็น
ลั่วกู่ที่ยืนอยู่ด้านข้างอย่างเงียบงัน ถึงขั้นจงใจผ่อนลมหายใจให้แผ่วเบาลง
เมิ่งซีโจวเหลือบมองเขาคราหนึ่ง เห็นเขาเอาแต่ยืนเงียบงันหน้าซีดราวไก่ตุ๋นจืดชืด นางจึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าท้องของตนว่างเปล่า ลำคอก็แห้งผากจนตึงแน่น
ไม่รู้ตัวเลยว่าตนได้ผล็อยหลับไปนานเพียงใดแล้ว
นางผลักประตูห้องออกมาจึงพบว่า ยามนี้ดวงตะวันได้คล้อยไปทางทิศตะวันตกแล้ว เดิมทีตั้งใจจะออกไปหาอะไรกินเสียหน่อย ทว่าเมื่อนึกขึ้นได้ เวลานี้อำนาจจัดการดูแลค่าใช้จ่ายและกิจการต่างๆภายในจวน ล้วนตกอยู่ในมือของอนุเสิ่นทั้งหมด เมิ่งซีโจวจึงอดที่จะขมวดคิ้วเข้าหากันมิได้
อาหารทุกมื้อล้วนเป็นปลาใหญ่หรือไม่ก็เนื้อชิ้นโต จนนางรู้สึกว่าลำคอของตนมีทั้งเลี่ยนทั้งมันฉาบคลุมอยู่ ประหนึ่งว่ามีเพียงต้องทำเช่นนี้เท่านั้น จึงจะสามารถแสดงให้เห็นถึงความมั่งคั่งและใจกว้างของนายหญิงคนใหม่ได้ กินเข้าไปทีไร นางก็แทบจะสำรอกน้ำมันออกมาจากกระเพาะได้เป็นถังๆ
เมิ่งซีโจวส่ายหน้า ตัดสินใจจะออกไปหาอะไรกินที่หอร้อยรสชาติ สั่งโจ๊กใสๆกับผักดองสักสองจานมาชิมเสียหน่อยน่าจะดี
ทั้งยังจะได้ถือโอกาสไปพบ ‘ปลาใหญ่’ ตัวที่สองจากเมื่อวานด้วย คนผู้นั้นก็คือ ‘นกยูงบุปผา’ ที่เ