ืนเฝ้าป้อมปราการสะดุ้งด้วยความประหลาดใจ ทหารทั้งหมดในกระโจมพุ่งออกมาทันทีและจ้องไปที่ร่างที่ลอยเข้าของเจี้ยนเฉิน
“ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ..” สามารถได้ยินเสียงกลองจากภายในป้อมปราการหลายแห่งซึ่งบ่งบอกว่าศัตรูกำลังบุกเข้ามาและป้อมปราการทั้งหมดควรเตรียมพร้อม
ด้านบนของกำแพงเมือง ชายวัยกลางคนที่สวมเกราะเดินออกจากอาคารใกล้เคียง เมื่อเห็นร่างที่บินของเจี้ยนเฉิน สีหน้าของเขาซีดอยู่สักครู่ ก่อนที่จะคำรามออกคำสั่ง ปล่อยลูกธนู !
ตามคำสั่ง เสียงหวีดหวิวหลายครั้งที่สามารถได้ยินได้ในอากาศเนื่องจากมีการยิงธนูขนาดใหญ่หลายดอกจากป้อมปราการ
ดวงตาของเจี้ยนเฉินเปล่งประกายด้วยแสงสีม่วงเมื่อเขาเริ่มควบคุมโลก ลูกศรที่พุ่งไปที่เขาห่างไปหลายกิโลเมตรเริ่มที่จะชะลอความเร็วลงอย่างเห็นได้ชัด หลังจากนั้นไม่นาน ลูกศรก็ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ – ทหารที่เฝ้าดูอยู่รู้สึกตกใจ ลูกศรทุกอันเริ่มหมุนก่อนที่แสงสีฟ้าและสีม่วงจะคลุมพวกมันไว้ ในวินาทีต่อมาพวกมันถูกส่งกลับไปที่ป้อมปราการด้วยความเร็วที่เร็วกว่าตอนที่พวกมันถูกยิงออกมาครั้งแรก
ทหารที่เฝ้ามองจากกำแพงร้องออกมาด้วยความตกใจ ก่อนที่ผู้บังคับบัญชาจะคำรามออกคำสั่งอย่างอื่น ลูกศรก็เจาะเข้าไปในกำแพงป้อมปราการ
” ปัง ปัง ปัง ปัง ..”
หลังจากการระเบิดแบบต่อเนื่อง กำแพงของป้อมปราการก็สามารถมองเห็นหลุมได้หลายหลุมและมีควันเบาบางลอยออกมา ทหารที่โชคร้ายหลายคนถูกยิงเข้าที่หน้าอกด้วยลูกธนู
