ม่ประทับใจที่ไค่เอ้อทำกับนายน้อยของพวกเขา แต่พวกเขาก็ไม่ได้พูดอะไร“ไค่เอ้อ ข้าได้ยินมาว่า มีชายหนุ่มชื่อเจี้ยนเฉินอยู่ในตระกูลของเจ้า จริงหรือไม่ ? ” มีเสียงชายหนุ่มพูดออกมาจากรถม้า“ถูกต้อง” ไค่เอ้อไม่ได้ปฏิเสธ“ไปเรียกเจี้ยนเฉินมา ข้ามีเรื่องที่จะต้องคุยกับเขา” ชายหนุ่มพูดออกมาเมื่อได้ยินแบบนี้ คิ้วของไค่เอ้อก็ขมวดเพราะเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกโกรธกับคำสั่งนี้ ในตอนนี้เจี้ยนเฉินเป็นหัวหน้าของเขาและเป็นคนที่ทรงพลังด้วย แม้ว่าตระกูลเซียจะมีอำนาจมากมาย แต่ไค่เอ้อก็ไม่เชื่อว่าตัวตนของเจี้ยนเฉินที่ลึกลับนี้จะด้อยไปกว่าตระกูลเซียเลย ดังนั้นในตอนที่คนหนุ่มในรถม้าบอกให้เขาไปเรียกเจี้ยนเฉินมา ไค่เอ้อก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่พอใจในเรื่องนี้ไค่เอ้อยิ้มเล็กน้อยในขณะที่เขาพูดออกมา “นายน้อยเซีย ข้าจะไปบอกหัวหน้าเจี้ยนเฉิน แต่การที่เขาจะตัดสินใจออกมาเจอท่านหรือไม่ ข้าก็รับรองไม่ได้”“น่าไม่อาย ! ““ช่างโอหังยิ่งนัก!”ในตอนที่ไค่เอ้อพูดออกไป ชายที่คุ้มกันรถม้าก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมา “ตัวตนของนายน้อยของพวกเราเป็นอะไรที่แม้แต่ท่านเจ้าเมืองเวคยังต้องเคารพ เจี้ยนเฉินนี้เป็นเพียงทหารรับจ้างธรรมดาซึ่งแตกต่างจากนายน้อยของพวกเราราวฟ้ากับเหว ! ไม่จำเป็นต้องไปบอกเขา เอาตัวเขามาที่นี่เลย ! ““แค่ต้นหญ้าที่กระจอกกระจอกกล้าที่จะมาทำให้นายน้อยของตระกูลเซียต้องรองั้นหรือ ? หืม ช่างไร้มารยาทยิ่งนัก ! ““เรียกเจี้ยนเฉินอ
