งจะยอมกล้ำกลืนมองดูภาพเหล่านี้โดยไม่ทำอะไรได้เช่นใดกัน!
ในเมื่อผู้เป็นมารดาไม่คิดลงมือ เช่นนั้นนางก็จะหาหนทางด้วยตนเอง!
ทักษะฝีมือที่ฉู่เซียวสำแดงออกมาในครานี้ ประหนึ่งมีดแหลมคมทรงประสิทธิภาพที่สุดในกำมือนาง!
แต่ทว่า…มีดเล่มนี้กลับมีฤทธิ์ร้อนรุนแรงจนอาจลวกมือนางได้!
เมิ่งหนานอี้เพียงสัมผัสได้ถึงเพลิงอัปรีย์สายหนึ่ง ที่พลันพุ่งขึ้นสู่ศีรษะตนในบัดดล
เพราะเหตุใดกัน?
เหตุใดจึงต้องลงมือเกินเหตุถึงเพียงนี้?
ไฉนจึงต้องใช้วิธีอันเด็ดขาดปานนั้น ชนิดที่ว่าไม่คิดเผื่อทางถอยไว้เลยแม้แต่ก้าวเดียว?
หรือเขาไม่รู้เลยว่าจวนกั๋วกงหนิงนั้นมีสถานะสูงส่งใหญ่โตมากเพียงใด? เขาไม่รู้เลยหรือว่าจ้าวหังนั้นเป็นบุตรชายคนสุดท้องที่ท่านกั๋วกงหนิงได้มาในยามชรา จึงเปรียบประดุจไข่มุกล้ำค่า ที่จะถือไว้ในอุ้งมือก็กลัวทำตกแตก จะอมไว้ก็เกรงจะละลาย?
เรื่องอัปยศยุ่งเหยิงกองนี้ เขาได้ระบายอารมณ์จนสาแก่ใจแล้วก็จริง ทว่าผู้ที่จะต้องเก็บกวาดกลับเป็นตัวนาง!
เมิ่งหนานอี้ข่มกลั้นเลือดลมที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่กลางอก ทั้งยังฝืนสะกดโทสะสายหนึ่งที่กำลังพวยพุ่งรุนแรง นางจำต้องควบคุมสถานการณ์ตรงหน้าไว้ให้ได้โดยเร็วที่สุด! จำต้องฉวยจังหวะก่อนกำลังคนชุดถัดไปของจวนกั๋วกงหนิงจะมาถึง อย่างน้อยที่สุด ก็ต้องปลอบประโลมเจ้าคน
