มทองประดับเงิน ไม่ต้องออกนอกประตูใหญ่ ไม่ต้องย่างผ่านประตูชั้นใน ได้เสวยสุขสงบไปตลอดทั้งชีวิตเลยทีเดียว!”
เขาย่อมรู้ดีว่าการเอ่ยขอแต่งงานอย่างกะทันหันเช่นนี้ ช่างเป็นการกระทำที่ผลีผลามและเสียมารยาทมากเพียงใด ทว่าเขาเองก็ไม่อาจปฏิเสธเสียงหัวใจของตนเองได้แล้วจริงๆ!
ระยะนี้ งานเขียนของเซียวเหยาเค่อนั้น มีเรื่องหนึ่งกล่าวถึงนักฆ่าผู้มีชาติกำเนิดน่าเวทนา ต้องดิ้นรนต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด ต้องผ่านความยากลำบากนานัปการ แม้สุดท้ายจะสามารถฝ่าฟันเปิดทางรอดให้ตนเองได้สำเร็จ แต่สุดท้ายกลับลงเอยด้วยการถูกคนทั้งหลายทอดทิ้งหักหลัง และต้องตายอย่างน่าอนาถอยู่กลางถนน!
จ้าวหังอ่านแล้วถึงกับงุ่นง่านประดุจถูกเข็มแหลมทิ่มแทงหัวใจ ร้อนรุ่มดั่งถูกเปลวเพลิงแผดเผา ยามค่ำคืนถึงกับนอนไม่หลับ ครั้นอ่านจบแล้วจิตใจก็ยังไม่อาจสงบลงได้อีกนาน
งานเขียนเล่มนี้ ดูท่าส่วนใหญ่คงจะเป็นบันทึกประสบการณ์ในอดีตของเซียวเหยาเค่อเองกระมัง!
นางกำลังร่ำร้องอย่างทุกข์ทรมานอยู่ในปลักโคลน นางกำลังร้องขอความช่วยเหลือจากเขาอยู่!
เขาจะต้องได้พบเซียวเหยาเค่ออีกครั้งโดยเร็วที่สุด และจะต้องฉุดดึงนางออกจากห้วงทุกข์นี้ให้จงได้!
เมื่อเมิ่งหนานอี้ได้ฟังถ้อยวาจาเหลวไหลไร้สาระ ทั้งยังยกตนข่มท่านเหล่านั้นของจ้าวหังจบลง นางก็เดือดดา
